ขังเขาไว้ในหมู่บ้านนี้ไปตลอด นี่ไม่ใช่หนทางที่เขาจะเป็นผู้ใหญ่ ในที่สุดสิ่งนี้จะทำร้ายเขาแทนที่จะช่วยเขา”เมื่อได้ยินอย่างนี้ผู้เฒ่าจึงก็เงียบไปครู่หนึ่ง เขาเดินทางไปทั่วทวีปเป็นเวลาหลายปีและมีประสบการณ์หลายอย่าง เขาจึงเข้าใจความปรารถนาของอ้วนน้อยอย่างชัดเจน ปัญหาคือว่าเขาไม่ต้องการให้อ้วนน้อยออกไปสู่โลกภายนอก ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน เขาจึงได้เห็นถึงแก่นแท้ของโลกและตอนนี้เขาเพียงแค่ต้องการให้อ้วนน้อยอยู่อย่างปลอดภัยในหุบเขา หากอ้วนน้อยยังคงอยู่ในหุบเขาแห่งนี้ เขาจะคงความบริสุทธิ์และไร้เดียงสาราวกับหิมะโดยไม่ถูกทำให้สกปรกเจี้ยนเฉินยังคงสาธยายเหตุผลต่าง ๆ มากมายให้ผู้เฒ่าเซี่ยวฟัง เพื่อที่เขาจะได้อนุญาตให้อ้วนน้อยออกจากหุบเขา เจี้ยนเฉินใช้ความคิดพยายามอย่างสุดความสามารถในการหาข้อโต้แย้งเมื่อเจี้ยนเฉินได้พูดถึงความกังวลของผู้เฒ่าเซี่ยว เขาจึงเงียบสนิทตลอดมื้ออาหารและกินอาหารอย่างจำใจ“ท่านปู่ มันจะไม่ถูกต้องที่จะเติบโตขึ้นโดยไม่ได้เห็นโลกภายนอกเลยสักครั้ง ข้าอยากจะออกไปข้างนอกจริง ๆ ข้าขอเพียงครั้งเดียว” เจ้าอ้วนน้อยมองปู่ของเขาด้วยสายตาที่น่าสงสาร“ท่านพ่อ ที่เจี้ยนเฉินพูดมันคือความจริง ข้ารู้ว่าท่านมาถึงระดับที่เราไม่สามารถแม้แต่จะฝันเห็นและท่านได้เห็นในสิ่งที่เราไม่เคยได้เห็น แต่อ้วนน้อยเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษที่ไร้ประสบการณ์ เขาไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นในโลกภายนอกและเขาไม่เคยเห็นสิ
