ีแม้แต่พยางค์เดียวที่สามารถเปล่งออกมาได้อย่างต่อเนื่องในขณะที่ก้อนควันพลังบรรพกาลชิ้นเล็ก ๆ ยังคงโคจรไปทั่วร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง เขาก็รู้สึกราวกับว่ามีการระเบิดขนาดเล็กเกิดขึ้นทั่วทั้งร่างกายของเขา ความเจ็บปวดทำให้กล้ามเนื้อของเขาแตกและเลือดจะออกมาจากรูขุมขนของเขา ซึ่งทำให้ร่างกายมีเลือดท่วมในเวลาไม่นานพลังบรรพกาลก็แผ่กระจายไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย และเขาสูญเสียพลังงานหนึ่งในสามไปแล้วเจี้ยนเฉินถอนหายใจ เขาเตรียมพร้อมที่จะใช้พลังเซียนธาตุแสงรักษาร่างกายของเขา ทันใดนั้นเสียงของจือหยิงก็ดังขึ้นมาในใจของเขาว่า “นายท่าน อย่าเพิ่งหยุดเลย”เจี้ยนเฉินกัดฟัน เขาเลิกล้มความคิดที่จะพักและพยายามต้านทานการไหลเวียนของพลังบรรพกาลผ่านร่างกายของเขาหลังจากนั้นไม่นานความเจ็บปวดในร่างของเจี้ยนเฉินก็เริ่มบรรเทาลง ขณะที่พลังบรรพกาลไหลเวียนทั่วร่างกายของเขารอบที่สามก่อนที่จะหายไปดูเหมือนว่าเขาจะสูญเสียพลังงานทั้งหมด เขาล้มตัวลงไปที่เตียงด้านล่างราวกับว่าเขาเป็นกองโคลน“นายท่าน ท่านได้เริ่มก้าวแรก ท่านทำสำเร็จ หลังจากประสบกับความเจ็บปวดเป็นครั้งแรก ท่านจะมีเวลาในการบ่มเพาะพลังบรรพกาลในอนาคตได้ง่ายขึ้น ตามธรรมชาติแล้ว เวลาที่พลังบรรพกาลอยู่ในร่างกายของท่าน มันจะไม่รุนแรงเหมือนเมื่อก่อน” เสียงของจือหยิงและฉิงโซวพูดด้วยความดีใจแต่เจี้ยนเฉินไม่สามารถตอบได้ เมื่อนอนลงบนเตียง เขาคิดถึงความเจ็บปวดที่เขาเพิ่งเ
