็ร้องออกมาอย่างรีบเร่ง“นายท่านต้องตั้งใจแน่วแน่! ถึงแม้ว่าพลังบรรพกาลกำลังทำลายร่างกายของท่าน แต่มันก็สร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ ! หลังจากครั้งนี้ ครั้งต่อไปจะทำได้ง่ายขึ้น” เจี้ยนเฉินสามารถได้ยินเสียงของจือหยิงเช่นกันเจี้ยนเฉินกำลังกัดฟันด้วยความทรมาน เขาไม่สามารถแม้แต่จะพูดอะไรออกมาได้เพราะความเจ็บปวด ไม่มีแม้แต่พยางค์เดียวที่สามารถเปล่งออกมาได้อย่างต่อเนื่องในขณะที่ก้อนควันพลังบรรพกาลชิ้นเล็ก ๆ ยังคงโคจรไปทั่วร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง เขาก็รู้สึกราวกับว่ามีการระเบิดขนาดเล็กเกิดขึ้นทั่วทั้งร่างกายของเขา ความเจ็บปวดทำให้กล้ามเนื้อของเขาแตกและเลือดจะออกมาจากรูขุมขนของเขา ซึ่งทำให้ร่างกายมีเลือดท่วมในเวลาไม่นานพลังบรรพกาลก็แผ่กระจายไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย และเขาสูญเสียพลังงานหนึ่งในสามไปแล้วเจี้ยนเฉินถอนหายใจ เขาเตรียมพร้อมที่จะใช้พลังเซียนธาตุแสงรักษาร่างกายของเขา ทันใดนั้นเสียงของจือหยิงก็ดังขึ้นมาในใจของเขาว่า “นายท่าน อย่าเพิ่งหยุดเลย”เจี้ยนเฉินกัดฟัน เขาเลิกล้มความคิดที่จะพักและพยายามต้านทานการไหลเวียนของพลังบรรพกาลผ่านร่างกายของเขาหลังจากนั้นไม่นานความเจ็บปวดในร่างของเจี้ยนเฉินก็เริ่มบรรเทาลง ขณะที่พลังบรรพกาลไหลเวียนทั่วร่างกายของเขารอบที่สามก่อนที่จะหายไปดูเหมือนว่าเขาจะสูญเสียพลังงานทั้งหมด เขาล้มตัวลงไปที่เตียงด้านล่างราวกับว่าเขาเป็นกองโคลน“นายท่าน ท่านได้เริ่มก้าวแรก ท่านท