ันเป็นไปได้อย่างไร ? ข้ากำลังตาฝาดหรืออะไร ? ” อ้วนน้อยไม่เชื่อสายตาของตัวเอง เขาเหวี่ยงพลังทั้งหมดออกไปอย่างเต็มกำลัง แต่การโจมตีของเขาไม่สามารถทำให้เจี้ยนเฉินมีบาดแผลได้เลย“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..” เมื่อเจี้ยนเฉินเห็นว่าตัวเองไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาก็เริ่มหัวเราะและยิ้มกว้าง หัวใจของเขาพองโตด้วยความสุขในสิ่งนี้ ร่างบรรพกาลนั้นแข็งแกร่งมาก ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากหลังหลอมรวมมันเข้ากับพลังบรรพกาลเพียงนิดเดียว หากเขายังคงหลอมรวมพลังบรรพกาลเข้ามาในร่างกายเช่นนี้ เซียนปฐพีหรือแม้แต่เซียนสวรรค์ก็จะไม่สามารถทำร้ายเขาได้
“หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะใช้พลังบรรพกาลเพื่อหลอมร่างกายของข้าและข้าจะได้แข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าพลังบรรพกาลจะไม่เพียงพอสำหรับข้าในการสร้างร่างบรรพกาล แต่อย่างน้อยที่สุดข้าก็จะทำให้ร่างกายปัจจุบันของข้าแข็งแกร่งขึ้น” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเองก่อนที่จะได้ข้อสรุป
หลังจากข้อสรุปนี้ เจี้ยนเฉินเริ่มใช้พลังบรรพกาลในการหลอมร่างกายของเขา โชคดีที่เขาบ่มเพาะบัญญัติกระบี่นภามาระยะหนึ่งแล้ว เขาจึงมีประสบการณ์มากมายในการบ่มเพาะ แม้ว่าจะมีพลังบรรพกาลจำนวนน้อย แต่ก็ยังแข็งแกร่งพอสำหรับเขาเขาปล่อยให้สายพลังบรรพกาลเข้าไปในจุดตันเถียน ในที่สุดก็เริ่มรู้สึกถึงความรุนแรงของมันเมื่อมันเริ่มโคจรไปทั่ว ทันทีที่มันเริ่มโคจรเขาก็เริ่มรู้สึกอ่อนแอราวกับว่าร่างกายของเขาทำจากเต้าหู้ ไม่ว่าพลังบรรพกาลจะโคจรไปยัง
