ตียงเพื่อศึกษาพลังบรรพกาลภายในร่างกายของเขา“พลังบรรพกาลนั้นแข็งแกร่งมากหากใครต้องการบ่มเพาะมัน คนผู้นั้นจะต้องมีร่างบรรพกาลก่อน หากไม่มีร่างกายที่แข็งแรงเพียงพอ ร่างกายปกติจะไม่สามารถจัดการกับพลังบรรพกาลที่ไหลเวียนจากภายในได้ นั่นหมายความว่าพลังบรรพกาลนั้นไร้ประโยชน์ที่ข้าจะใช้ในตอนนี้” เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วใช้ความคิด“หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะใช้พลังบรรพกาลเพื่อหลอมร่างกายของข้าและข้าจะได้แข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าพลังบรรพกาลจะไม่เพียงพอสำหรับข้าในการสร้างร่างบรรพกาล แต่อย่างน้อยที่สุดข้าก็จะทำให้ร่างกายปัจจุบันของข้าแข็งแกร่งขึ้น” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเองก่อนที่จะได้ข้อสรุปหลังจากข้อสรุปนี้ เจี้ยนเฉินเริ่มใช้พลังบรรพกาลในการหลอมร่างกายของเขา โชคดีที่เขาบ่มเพาะบัญญัติกระบี่นภามาระยะหนึ่งแล้ว เขาจึงมีประสบการณ์มากมายในการบ่มเพาะ แม้ว่าจะมีพลังบรรพกาลจำนวนน้อย แต่ก็ยังแข็งแกร่งพอสำหรับเขาเขาปล่อยให้สายพลังบรรพกาลเข้าไปในจุดตันเถียน ในที่สุดก็เริ่มรู้สึกถึงความรุนแรงของมันเมื่อมันเริ่มโคจรไปทั่ว ทันทีที่มันเริ่มโคจรเขาก็เริ่มรู้สึกอ่อนแอราวกับว่าร่างกายของเขาทำจากเต้าหู้ ไม่ว่าพลังบรรพกาลจะโคจรไปยังส่วนใดของร่างกาย ร่างกายของเจี้ยนเฉินก็เจ็บปวดอย่างเหลือทน เส้นชีพจรของเขากำลังจะแตกและอวัยวะภายในของเขาก็เริ่มที่จะล้มเหลว แม้กระทั่งเส้นเลือดของเขาก็เริ่มที่จะฉีกขาดแม้ว่าตอนนี้พลังบรรพกาลจะไม่ได้มีความ
