ลับเริ่มไหลขึ้นมาจากสมบัติผนึกภูผา มันลอยไปทางจือหยิง มันบินขึ้นจากมือของเจี้ยนเฉินและส่องสว่างเหนือหัวของเขาไปยังที่ที่จือหยิงและฉิงโซวลอยอยู่จือหยิงและฉิงโซวปิดตาและยกแขนขึ้น แสงสีฟ้าและแสงสีม่วงสามารถมองเห็นได้จากมือของพวกเขาก่อนที่จะห่อหุ้มสมบัติผนึกภูผา ลำแสงหมุนมันจนอยู่ในรูปแบบเดียวกับสัญลักษณ์หยินหยางครึ่งชั่วยามต่อมา สมบัติผนึกภูผาก็ถูกหลอมและถูกแปลงให้กลายเป็นแก่นแท้ที่บริสุทธิ์แต่ทรงพลังซึ่งกระเพื่อมอยู่ในมือของจือหยิงและฉิงโซวอย่างไรก็ตาม จือหยิงไม่ได้หยุดกระบวนการนั้นและเริ่มใช้พลังงานดั้งเดิมของเขาโจมตีมัน สิ่งนี้ดำเนินต่อไปอีกครึ่งชั่วยาม ทำให้พลังงานเปลี่ยนเป็นสีเทาเหมือนก้อนควัน มันเป็นสีจาง ๆ และยังมีอากาศที่ไม่สามารถอธิบายได้จือหยิงและฉิงโซวยกมือทั้งสองขึ้น ทำให้ควันสีเทาเข้ามาในร่างของเจี้ยนเฉินก่อนที่จะไปหยุดอยู่ในจุดตันเถียนของเขา“นายท่าน เร็วเข้า ใช้บัญญัติกระบี่นภาและแปลงพลังบรรพกาลให้เป็นพลังของท่านเอง” จือหยิงและฉิงโซวทั้งคู่พูดพร้อมกันเจี้ยนเฉินไม่รอช้า เขารีบทำตามที่พวกเขาบอกกระบวนการนี้ใช้เวลา 2 ชั่วยามของเจี้ยนเฉิน หลังจาก 2 ชั่วยามผ่านไป เจี้ยนเฉินก็สามารถเปลี่ยนพลังบรรพกาลให้เป็นพลังงานของเขาได้สำเร็จเมื่อเขามองดูพลังงานภายในจุดตันเถียนที่เหมือนก้อนควัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า” จือหยิง ฉิงโซว นี่เป็นพลังบรรพกาลจริง ๆ หรือ ? “ใช่แล้วนายท่าน นี่คือพลั