” เจี้ยนเฉินถามทั้งสอง เขาไม่ได้คิดว่ามันจะซับซ้อนมากเช่นนี้“นายท่าน การหลอมร่างบรรพกาลได้ถูกอธิบายไว้ในบัญญัติกระบี่นภา ! ” จือหยิงตอบจากนั้นเจี้ยนเฉินจึงถามคำหนึ่งด้วยความประหลาดใจ “มันก็หมายความว่าเราต้องใช้พลังบรรพกาลเป็นจำนวนมากใช่หรือไม่ ? ““ใช่แล้ว มันต้องการพลังบรรพกาลจำนวนมาก ถึงอย่างนั้นนายท่านก็ไม่จำเป็นต้องกังวลตอนนี้ ! ” จือหยิงพูดอย่างระมัดระวัง เขาไม่รู้ว่าเจี้ยนเฉินจะตอบสนองอย่างไรต่อเรื่องนี้เจี้ยนเฉินเกือบจะรู้สึกวิงเวียนจากการสนทนานี้แต่เขาก็ไม่ผิดหวังมาก เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เป็นเวลานานและเขาก็เริ่มบ่นพึมพำว่า “ข้าเพิ่งรู้ว่าไม่มีอะไรที่ได้มาเปล่า ๆ ในโลกนี้ ข้าไม่คิดว่าพลังบรรพกาลจะเป็นปัญหาถึงขั้นนี้ ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎมีพลังบรรพกาลเพียงเศษเสี้ยว การหลอมร่างกายจำเป็นต้องใช้พลังบรรพกาลจำนวนมาก สวรรค์โปรด ข้าจะไปหาพลังงานมากเช่นนี้ได้ที่ไหน ? ” เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าเขาควรมีความสุขหรือเสียใจกับสถานการณ์ทั้งหมดนี้ แม้ว่าเขาจะได้พบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในร่างกายของเขา แต่เส้นทางของเขาก็จะยาวไกลและแคบในตอนนี้เมื่อเห็นอารมณ์ของเจี้ยนเฉิน ฉิงโซวก็ไม่สามารถนิ่งเงียบอีกต่อไปได้และเริ่มปลอบใจเขาว่า “นายท่าน อย่าเพิ่งท้อแท้ มีเวลาอีกมากในอนาคตและแม้ว่าเส้นทางที่กำหนดไว้สำหรับท่านจะยาวไกลและยากลำบาก วันหนึ่งท่านจะมีทั้งร่างบรรพกาลและพลังบรรพกาล”เจี้ยนเฉินสงบลงอย่างรวดเร็ว
