ราร้อยพงไพรขวดนี้ให้เจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถพัฒนาตัวเอง หากเป็นเช่นนั้น เจ้าจะสามารถปกป้องพยัคฆ์ปีกเทวะได้เต็มที่”“ขอบคุณมาก ราชาวานร ! ” เจี้ยนเฉินร้องอย่างมีความสุขก่อนที่จะรีบใส่ขวดเข้าไปในแหวนมิติ ราวกับกลัวว่าราชาวานรจะเปลี่ยนใจ“ราชาวานร ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎนี้ข้าจะมอบให้เพื่อแลกกับสุราร้อยพงไพร” เจี้ยนเฉินหยิบขวดขึ้นมาและยื่นสมบัติผนึกภูผาให้ราชาวานรราชาวานรจับตามองสิ่งนั้นครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของมนุษย์ไม่มีประโยชน์อันใดสำหรับข้าเลย เอาไปเถอะ ถ้าเจ้าเจอวิธีที่จะใช้ ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎชิ้นนี้ก็จะเป็นประโยชน์กับเจ้า”เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจี้ยนเฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะหยิบสมบัติผนึกภูผากลับไป“การเติบโตของลูกเสือปีกเทวะจะเป็นไปอย่างช้า ๆ มันจะต้องใช้สมบัติสวรรค์จำนวนมากเพื่อที่จะเติบโต เนื่องจากข้าใช้เวลาหลายปีในการรวบรวมทรัพยากรมากมายและรัมกุยเนสเป็นเพื่อนรักของข้า ข้าจะยกมรดกให้ลูกเสือเพื่อเห็นแก่การเติบโตที่รวดเร็วขึ้น” ราชาวานรโบกมือ ทรัพยากรมีค่าหลายอย่างเริ่มมากองรวมกันบนโต๊ะโสมพันปี, เห็ดวิญญาณ, ผักไผ่น้ำ, หญ้าลิ้นมังกร, แกนพืช, รากวิญญาณอายุร้อยปีและอีกหลายอย่าง หลายสิ่งหลายอย่างที่เจี้ยนเฉินไม่เคยเห็นมาก่อนปรากฏอยู่บนโต๊ะสิ่งของเหล่านี้ล้วนถูกมอบให้กับลูกเสือ ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงไม่ปฏิเสธสิ่งใดเลย เจี้ยนเฉินกล่าวขอบคุณและเริ่มรวบรวมทรัพยากรล้ำค่าร
