ตอนที่ 383: สุราร้อยพงไพร
หลังจากได้ยินสิ่งที่ราชาวานรพูด เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ เขาไม่คิดว่าราชาวานรจะเป็นผู้อาวุโสของตระกูลกิลลิกัน แต่หลังจากได้ยินว่าเขาและรัมกุยเนสเป็นสหายกัน เจี้ยนเฉินก็รู้สึกสบายใจกับตัวเอง อย่างน้อยที่สุดเขาก็รู้ว่าราชาวานรจะไม่รายงานราชาตระกูลกิลลิกันว่าลูกเสืออยู่ที่ไหน นี่เป็นสัญญาณที่ดีสำหรับลูกเสือขาวที่น่าสงสารราชาวานรยังคงพูดต่อไปว่า “เนื่องจากรัมกุยเนสได้ไว้วางใจมอบลูกของนางให้กับเจ้า ข้าจึงสามารถสันนิษฐานได้ว่านางได้บอกเจ้าแล้วว่าลูกเสือคือพยัคฆ์ปีกเทวะและจะมีอันตรายมากมายในอนาคต”เจี้ยนเฉินพยักหน้าโดยไม่พูดอะไรสักคำ“มนุษย์ การที่เจ้าเข้ามาในเทือกเขาครอสแม้จะมีอันตราย ข้าขอชื่นชมความกล้าหาญของเจ้า รัมกุยเนสเชื่อใจถูกคนแล้ว” ราชาวานรพูดด้วยความขอบคุณ“ราชาวานรยกยอข้าเกินไป ข้าแค่โชคดีสำหรับสถานการณ์นี้ก็เท่านั้น” เจี้ยนเฉินพยายามเจียมเนื้อเจียมตัวที่สุดเท่าที่จะทำได้ราชาวานรรู้ว่าเจี้ยนเฉินพยายามที่จะให้ตัวเองดูสุภาพ เขาก็ยิ้มพลางเอ่ยว่า “มนุษย์ เจ้าเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีพลังลึกลับ ข้าไม่เคยเห็นมนุษย์คนอื่นเช่นเจ้า ลูกของรัมกุยเนสจะไม่ได้รับอันตรายหากร่วมเดินทางไปกับเจ้า แต่เจ้าต้องจำไว้ว่าอย่าเปิดเผยความจริงที่ว่าลูกเสือนั้นเป็นพยัคฆ์ปีกเทวะ มิฉะนั้นมันจะเป็นปัญหาสำหรับเจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับปีกของลูกเสือ มีสัตว์อสูรมากมายหลา
