วุธเซียนของเขาถูกทำลาย พลังชีวิตจึงไม่สามารถดูดซึมได้และเริ่มหายไปอย่างช้า ๆ ในเวลาเดียวกันแสงสีฟ้าก็เริ่มพุ่งพล่านจากจุดตันเถียนของเจี้ยนเฉินก่อนที่จะขึ้นไปในหน้าผากและท้ายที่สุดก็ผสมกับความคิดของเจี้ยนเฉินความรู้สึกที่สวยงามเกิดขึ้นในใจของเจี้ยนเฉินในขณะที่เขารู้สึกว่าวิญญาณของเขารู้สึกสบายอย่างไม่น่าเชื่อ มีความสุขที่สามารถรู้สึกได้ราวกับว่าเขาอยู่เหนือการเป็นอมตะ มันทำให้เขาร้องเสียงดังด้วยความปิติยินดีเจี้ยนเฉินหลับตาอย่างช้า ๆ และปล่อยให้วิญญาณของเขาเพลิดเพลินไปกับความรื่นรมย์. ในขณะที่เขารู้สึกสบายใจ ความคิดของเขาเริ่มควบแน่นในแบบที่แม้แต่จิตวิญญาณของกระบี่ก็ยังได้รับประโยชน์ดังที่แสดงจากความคิดที่มีชีวิตชีวาที่ถูกถ่ายทอดออกมาหลังจากนั้นไม่นานความรู้สึกร่าเริงก็เริ่มลดน้อยลงทำให้เจี้ยนเฉินลืมตาขึ้น ในช่วงเวลานี้ เขาสามารถรู้สึกได้ว่าในช่วงเวลาสั้น ๆ ความคิดของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน สิ่งนี้ทำให้เจี้ยนเฉินเกือบกระโดดด้วยความดีใจ สุราร้อยพงไพรของราชาวานรนั้นช่างน่าทึ่งจริง ๆหลังจากนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็เริ่มเปล่งประกายด้วยสีหน้าร้อนแรง สุราร้อยพงไพร ให้ความแข็งแกร่งแก่เขาอย่างยอดเยี่ยม มันจะดีมากถ้าเขาได้ดื่มอีกสักจอก…สายตาที่เจี้ยนเฉินมองราชาวานรถึงกลับเปลี่ยนไปเมื่อเห็นแววตาของเจี้ยนเฉิน ราชาวานรก็กระพริบตาก่อนที่จะเก็บสุราร้อยพงไพรกลับเข้าไปด้วยท่าทางไม่พอใจ
