าณที่เมตตา, วิญญาณที่สะอาด, รีบต้อนรับแขก, อย่าเกียจคร้าน” เสียงลึกลับดังขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้มันเปิดเผยที่มา“เจี๊ยก เจี๊ยก !” วานรวิญญาณทั้งห้าตอบสนองต่อการเรียกด้วยการโค้งคำนับต่อยอดเขาอีกครั้ง จากนั้นเมื่อมองดูหน้ากัน พวกมันก็เรียกเจี้ยนเฉินอย่างไม่เต็มใจเจี้ยนเฉินไม่ได้พูดอะไรเลยและยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะบินไปยังยอดเขาที่สูงที่สุดพร้อมกับวานรวิญญาณที่ตามมาจากด้านหลัง แต่ละตัวยังคงกัดฟัน พวกมันไม่ได้ลืมความเกลียดชังที่มีต่อเจี้ยนเฉินไม่นานต่อมา เจี้ยนเฉินก็มาถึงยอดเขาที่สูงที่สุด บนยอดเขานี้ มีกำแพงป้องกันเพียงจุดเดียวที่ปกคลุมยอดเขาทั้งหมดทันใดนั้นรอยแตกเล็ก ๆ ก็ปรากฏขึ้นภายในกำแพงโดยไม่มีเสียง มันยังคงขยายตัวก่อนที่จะมีขนาดที่ใหญ่พอสำหรับมนุษย์ที่จะเข้าไปข้างใน” มนุษย์เข้ามาซิ ข้าอยากจะพูดกับเจ้า ! ” เสียงดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เจี้ยนเฉินสามารถได้ยินว่ามันมาจากยอดเขาเจี้ยนเฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ยังคงบินต่อไป วานรวิญญาณตามมาอย่างใกล้ชิด พวกมันโค้งคำนับต่อยอดเขาด้วยความเคารพเจี้ยนเฉินมองเห็นถ้ำขนาดมหึมาบนยอดเขาอย่างรวดเร็ว เขาสามารถเห็นคำต่าง ๆ ที่เขียนด้วยภาษามนุษย์เหนือถ้ำ “ถ้ำแห่งราชาวานร”เจี้ยนเฉินเข้าไปในถ้ำพร้อมกับวานรวิญญาณ ถ้ำของราชาวานรนั้นมีแสงสว่างเพียงพอไปทั่วถ้ำทางเดินภายในถ้ำกว้างขวางมากจนเจี้ยนเฉินต้องเดินไปเป็นระยะทาง 100 เมตรก่อนที่จะถึงส่วนกลางในที่สุ
