ยปะทะกันจะได้ยินเสียงดังโครม กระบี่ที่ทำจากใบไม้ถูกกำปั้นของวานรวิญญาณกระแทกจนกระเด็นออกไป แต่กำปั้นนั้นมีบาดแผลที่มองเห็นได้ชัดเจน เลือดเริ่มไหลไม่หยุดฝูงวานรตกใจมากเมื่อเห็นว่ามือวานรวิญญาณตัวนั้นมีเลือดไหล แต่ละตัวมองไปที่มนุษย์ด้วยสายตาที่ประหลาดใจ พวกมันพยายามที่จะเข้าใจว่าใบไม้ที่อ่อนแอคมกริบอย่างลึกลับได้อย่างไร“เจี๊ยก เจี๊ยก ! ” หนึ่งในวานรวิญญาณส่งเสียงซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันเป็นคำสั่งเพราะวานรวิญญาณอีก 4 ตัวกวัดแกว่งหมัดและพุ่งเข้าโจมตีเขาดวงตาของเจี้ยนเฉินส่องประกายด้วยแสงสองสีในขณะที่เขาเริ่มควบคุมใบไม้ที่บินอยู่รอบตัวเขา ในไม่ช้ามันก็กลายเป็นกระบี่ 10 เล่มและตรงเข้าไปที่วานรวิญญาณทั้งห้าตัวเสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้งในอากาศเมื่อวานรวิญญาณโจมตีกระบี่ เหมือนเช่นเคยพวกมันได้รับแผลเป็นลึกแผลใหม่แต่แทนที่จะหยุด วานรวิญญาณยังคงพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินและพยายามโจมตีเขาด้วยพลังงานจำนวนมาก พวกมันใช้กำปั้นกระแทกไปในอากาศและพยายามปิดกั้นเส้นทางการหลบหนีของเจี้ยนเฉินตอนนี้มือทั้งสองของเจี้ยนเฉินว่างเปล่า ในขณะที่เขาลอยอยู่กลางอากาศ ต้นไม้ก็เริ่มเรืองแสงอย่างสว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าและสีม่วงก่อนที่จะบินไปยังวานรวิญญาณทั้งห้าเหมือนแมลงเม่าบินเข้าสู่กองไฟเมื่อรู้ว่าปราณกระบี่นี้แข็งแกร่งเพียงใดตอนนี้วานรวิญญาณจึงเริ่มกระเพื่อมด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าครั้งก่อน ในที่สุดก็มีแสงสีทองล้อมรอบกำปั้นทำให
