ยนเฉินก็ไม่สามารถเข้าใจมันได้ เพียงแค่การเคลื่อนไหวเดียว ก็ทำให้เจี้ยนเฉินนิ่งอึ้งไป
ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายสีฟ้าประหลาดในตาข้างหนึ่ง และสีม่วงประหลาดในตาอีกข้างหนึ่ง วัชพืชและดินบนพื้นก็เริ่มลอยขึ้นมาอีกครั้งและเปลี่ยนเป็นเส้นสองสีล้อมรอบผู้เฒ่าเอาไว้
ผู้เฒ่ายิ้มจางจางออกมา “เจ้าหนุ่ม ความสามารถนี้ของเจ้านั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ แม้ว่าเซียนผู้คุมกฎที่เข้าใจในความลึกลับของธรรมชาติที่ลึกซึ้งจะสามารถคิดเพื่อควบคุมสิ่งเหล่านี้ได้ แต่พวกมันก็ไม่มีแสงสีม่วงและฟ้าด้านใน อย่างไรก็ตาม แสงสีฟ้าและสีม่วงนี้นั้นมีโครงสร้างที่ทรงพลังที่สามารถทำร้ายเซียนสวรรค์ได้เท่านั้น ถ้าเจ้าพยายามที่จะใช้มันกับคนอย่างข้า มันคงไม่พอ” ผู้เฒ่าเซี่ยวพูด ในขณะที่การโจมตีที่อยู่รอบ ๆ เขาก็หายไปและกลับเป็นดินตกลงพื้น
เจี้ยนเฉินอึ้งไป แต่เขาก็ยังไม่ละความพยายาม ตาของเขาเป็นประกายสีฟ้าและสีม่วง ปราณกระบี่เริ่มที่จะมารวมอยู่ที่มือขวาของเขาก่อนที่จะกลายเป็นกระบี่ยาว 1 เมตร นี่เป็นพลังงานดั้งเดิมของจิตวิญญาณกระบี่
แสงสีม่วงเป็นประกาย ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินโจมตีไปที่ผู้เฒ่าเซี่ยว
ผู้เฒ่าเซี่ยวดูเหมือนจะหยุดที่ด้านหน้าการโจมตี เขาดูพลังงานดั้งเดิมที่เปล่งรัศมีออกมาจากปราณกระบี่ เขาเริ่มพึมพำ “ช่างเป็นเจตจำนงกระบี่ที่มีปริมาณมากอะไรเช่นนี้ กลิ่นอายนี้…. มันดูเหมือน….” ในตอนต่อมา ผู้เฒ่าเหมือนตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง
ในต