กเมื่อเปรียบกับผู้เฒ่าเซี่ยว แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ตรงนั้น แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่สามารภสร้างความเสียหายให้เขาได้แม้แต่น้อยในตอนที่เจี้ยนเฉินใช้จิตใจของเขาเพื่อที่จะสัมผัสไปที่รอบ ๆ ร่างของผู้เฒ่า เขาก็สัมผัสได้ว่าร่างของผู้เฒ่านั้นเหมือนธรรมชาติ พลังงานดั้งเดิมของวิญญาณกระบี่ถูกป้องกันไว้ด้วยพลังงานธรรมชาตินี้ เมื่อเผชิญกับพลังงานที่มหาศาลเช่นนี้ เจี้ยนเฉินก็รู้สึกเหมือนเรือเล็กที่ลอยอยู่ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่เขาสูดลมหายใจเข้าไปลึก และเริ่มดูดพลังงานดั้งเดิมจากจิตวิญญาณกระบี่ให้กลับเข้าไปสู่ร่างกายของเขา สิ่งที่ทำให้เจี้ยนเฉินประหลาดใจที่สุดก็คือ ความแข็งแกร่งของผู้เฒ่าเซี่ยวซึ่งถึงในระดับที่เขาได้แต่ฝันผู้เฒ่าเซี่ยวจ้องไปที่มือขวาของเจี้ยนเฉินด้วยท่าทางที่เคร่งเครียดอย่างไม่เป็นธรรมชาติก่อนที่จะถามออกมา “เจ้าหนุ่ม เจ้าบอกข้าได้ไหมว่า พลังงานที่อยู่ในมือของเจ้านั้นมันคืออะไร และมันมาจากไหน ? ““ข้าเรียกมันว่าปราณกระบี่ม่วงและฟ้า มันเป็นพลังงานดั้งเดิม” เจี้ยนเฉินพูดออกมาโดยไม่ได้บอกอะไรมาก“ปราณกระบี่ม่วงและฟ้า พลังงานดั้งเดิม… ถ้าอย่างนั้นคนผู้นั้นก็เป็นเจ้านั้นเอง” ลุงเซี่ยวพึมพำกับตัวเอง“มันคืออะไร ผู้เฒ่าเซี่ยว ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างสับสน“ไม่มีอะไร เจ้าหนุ่ม เจ้าสามารถจะใช้พลังงานนั้นได้ตามต้องการหรือไม่ ? ” ผู้เฒ่าเซี่ยวจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างลืมตัวเจี้ยนเฉินพยักหน้า “ในตอนนี้ ข้าสามาร