าวุโสสี่ปล่อยเสียงร้องอันเจ็บปวดอย่างน่าสมเพชราวกับปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าแทงเข้ามาในร่างกายของเขา ราวกับว่าพลังจำนวนมากที่ไม่น่าเชื่อกำลังระเบิดอยู่ภายในตัวเขา มันเหมือนกับว่าปราณกระบี่ที่พุ่งไปทั่วทุกจุดในร่างกายของเขา ในทันใดร่างกายของเขาก็พังทลายและกระดูกของเขาก็กลายเป็นฝุ่นเมื่อมาถึงจุดนี้เซียนสวรรค์ที่เหลือได้ยิงปราณกระบี่ลงไปที่เจี้ยนเฉินแล้วทันใดนั้นกระบี่วายุโปรยของเจี้ยนเฉินก็หมุนไปรอบ ๆ แยกท้องฟ้าออกจากกันด้วยปราณกระบี่ เพราะมันป้องกันตัวเองจากการโจมตีอื่น ๆ เมื่อใดที่กระบี่เคลื่อนที่ไปที่ใดก็ตามรอยแยกสีดำก็จะตามมาเมื่อปราณกระบี่ของเซียนสวรรค์ทั้งเจ็ดได้ฟาดฟันโจมตีกระบี่ของเจี้ยนเฉินที่หลอมรวมกันแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถทำนายได้ว่าการโจมตีของพวกเขาจะกระจายหายไปในความว่างเปล่า“น้องสี่ ! ” เมื่อเห็นร่างกายที่ทรุดโทรมของผู้อาวุโสสี่ ผู้อาวุโสสามก็กัดฟันจนฟันเกือบจะแตก ความโกรธแค้นปรากฎบนใบหน้าของเขา ขณะที่เขาร้องคร่ำครวญถึงตอนนี้ เจี้ยนเฉินยังคงกระอักเลือดออกมา – แม้กระทั่งรูขุมขนของเขาก็เริ่มมีเลือดไหลออกมา ไม่เพียงแต่กระบี่วายุโปรยในมือของเขาจะแตกร้าว แต่มันก็ยังสามารถมองเห็นรอยแตกหลาย ๆ แห่งบนผิวหนังของเจี้ยนเฉินและค่อย ๆ มีเลือดไหลออกมาสู่ผิวด้านนอกการหลอมรวมของปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้า ทำให้ทุกคนประหลาดใจกับพลังของมัน อย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจี้ยนเฉิน เขาไม่สามา
