หลบหนีได้
“เจี้ยนเฉิน คืนกระบี่ตันหยวนมาแล้วเราจะปล่อยให้เจ้าตายแบบสมประกอบ” ผู้อาวุโสตระกูลเจียเต๋อตะโกนออกมา
“ส่งคืนผนึกสมบัติภูเขามา มิฉะนั้นเราจะทำให้แน่ใจว่าเจ้าจะร้องขอความตาย ! ” พี่น้องตระกูลไคอีกคนตะโกนสั่ง
เมื่อได้ยินชายสองคนนี้พยายามสั่งเขา เจี้ยนเฉินแค่นเสียงขณะที่เขากระโดดขึ้นและโยนแกนอสูรระดับ 5 ที่ยังไม่ได้ฝึกฝนให้พี่น้องตระกูลไค ” หากเจ้าต้องการยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฏของเจ้ากลับไปแล้ว ให้เข้ามาหยิบมันเอง สำหรับกลุ่มผู้เชี่ยวชาญเซียนสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ เจ้าไม่สามารถไล่ล่าเซียนปฐพีเพียงคนเดียวได้ ถ้าไม่ใช่เพราะพลังเซียนของข้าไม่พอ เจ้าคงไม่มีโอกาสจับข้า ช่างเป็นพวกที่ไร้ประโยชน์”
เซียนสวรรค์ทั้งแปดหน้าเริ่มซีด เมื่อได้ยินคำพูดของเจี้ยนเฉิน พวกเขารู้แล้วว่าการที่พวกเขาไม่สามารถจับเซียนปฐพีได้นั้นเป็นสิ่งที่น่าละอายอย่างปฏิเสธไม่ได้
“เจ้าเด็กที่น่าตาย ลองให้ข้าดูความสามารถของเจ้า ! ” ผู้อาวุโสสี่คำรามในขณะที่เขาวิ่งเข้าไปหาเจี้ยนเฉินพร้อมด้วยกระบี่ยักษ์สีเหลืองของเขาที่เต็มไปด้วยคลื่นพลังเซียน
แสงจ้าจากการระเบิดสามารถมองเห็นได้ด้วยสายตาของเจี้ยนเฉิน ในขณะที่เขาทำให้การรับรู้ของเขาขึ้นไปสู่ระดับสูงสุดเท่าที่เป็นไปได้ ใช้จิตวิญญาณกระบี่ทำให้กระบี่วายุโปรยกลายเป็นแสงสีเงินสว่างที่พุ่งไปยังคอของผู้อาวุโสสี่อย่างรวดเร็วด้วยเสียงแหวกอากาศ
ราวกับว่ากระบี่ได้มาถึงความเร็วของแสงแล้ว มัน
