สองในสามของเขา ทำให้เขาไม่สามารถหนีจากเซียนสวรรค์ได้ทันใดนั้น ก็สามารถมองเห็นแสงสีฟ้าพุ่งผ่านไปทั่วทั้งท้องฟ้าในขณะที่เซียนสวรรค์ธาตุลมกำลังไล่ตามเจี้ยนเฉินลอบถอนหายใจ เจี้ยนเฉินทำใจยอมรับว่าหายนะจะเกิดขึ้นกับเขา ลูบหัวเสือที่ห่ออยู่ในอกของเขา เจี้ยนเฉินรู้สึกละอายเท่านั้น เขาสัญญากับรัมกุยเนสว่าจะดูแลลูกของนาง แต่ตอนนี้เขาติดอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่มีพลังที่จะทำเช่นนั้นอีกแล้วมองหาต้นไม้ เจี้ยนเฉินใช้หมัดของเขาเพื่อทำโพรงในต้นไม้ ใส่เสือขาวลงไปอย่างระมัดระวัง เขาปิดโพรงเพื่อป้องกันไม่ให้ใครสังเกตเห็น จากนั้นหันไปรอบ ๆ เขาเริ่มออกจากพื้นที่เขายังคงวิ่งต่อไปอีกเล็กน้อยเพื่อว่าเขาจะอยู่ห่างจากลูกเสือไกลพอ เจี้ยนเฉินหยุดหายใจและรอคอยเซียนสวรรค์ที่จะมา ตอนนี้เขาเลิกวิ่งหนี เซียนสวรรค์อยู่ใกล้กับเขา ถึงเวลาแล้วที่พวกเขาจะต้องชดใช้ความเสียหายที่เจี้้ยนเฉินได้รับจากทะเลเพลิง
เจี้ยนเฉินเริ่มมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง เจี้ยนเฉินรู้ว่าตัวตนของเขาสามารถถูกเปิดเผยได้ทุกเวลา แต่เขาต้องนำลูกเสือขาวกลับมาไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม เขารับปากรัมกุยเนสว่าจะดูแลลูกของนาง ดังนั้นเขาจึงไม่ยินยอมให้มีอะไรเกิดขึ้นกับลูกเสือขาว
คืนนี้ในสวนเงียบเป็นพิเศษ เมื่อมันมืดมากและไม่ได้มีคนลาดตระเวนเป็นจำนวนมาก เจี้ยนเฉินแอบไปที่โถงหลักราวกับภูตผีในชุดดำสนิทของเขา เขามีความตั้งใจเป็นอย่างมากในการลอบเข้ามา ถ้าเขาต้อ
