้าไปขุดหลุมในหินปูนเพื่อซ่อนตัวเองในตอนนี้ นอกเหนือจากกองหินภายนอกแล้วยังมีหินยักษ์อีกก้อนหนึ่งที่ขวางทางเข้าทำให้ถ้ำซ่อนตัวอยู่ข้างใน
หลังจากการเตรียมการทั้งหมด เจี้ยนเฉินเดินโซเซเข้าไปในถ้ำอย่างอ่อนแรงหยิบไข่มุกราตรีออกมาเพื่อให้แสงส่องสว่างไปทั่วทั้งถ้ำ เขามองไปรอบ ๆ ถ้ำที่สร้างขึ้นใหม่
“โฮก .. โฮก ..” ในขณะนี้ลูกเสือขาวเริ่มร้องคร่ำครวญขณะที่เริ่มกัดแขนของเจี้ยนเฉิน ในขณะที่กดอุ้งเท้าไปที่หน้าอก บางครั้งอาจได้ยินเสียงร้องที่มาจากท้องของมันซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่ามันหิว
ถึงตอนนี้แม้แต่เจี้ยนเฉินก็รู้ว่าลูกเสือขาวกำลังหิว เขารีบหยิบขวดนมออกมาเพื่อป้อนลูกเสือขาว เขารู้ว่ามันเป็นเวลาอย่างน้อย 2 วันตั้งแต่ลูกเสือขาวได้กินนม ถ้ามันเป็นเด็กทารกมันคงจะร้องออกมาด้วยความหิว
หลังจากที่กินนมเสร็จจากขวดนมหนัก 10 กิโลกรัม ลูกเสือขาวก็พอใจ จากการเฝ้าดู เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจ ลูกเสือขาวนั้นตัวไม่ใหญ่มาก แต่มันก็สามารถดื่มนมสัตว์อสูรได้อย่างมากอย่างน่าประหลาดใจ
เจี้ยนเฉินมีนมทั้งหมด 50 กิโลกรัม แต่ลูกเสือขาวได้กินไปแล้วเกือบหนึ่งในห้า ถ้าความอยากอาหารของลูกเสือขาวยังคงดำเนินต่อไปเช่นนี้ เขาจะสามารถให้อาหารลูกเสือขาวแบบนี้ได้อีก 4 ครั้งเท่านั้น
“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องสะสมนมสัตว์อสูรมากขึ้น แต่ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะรวบรวมทรัพยากรอื่น ๆ จากที่ใดเพื่อที่ลูกเสือขาวที่จะเติบโตขึ้น อะไรคือทรัพยากรที่จำเป็
