ารทหารมองไปที่พุงของเจี้ยนเฉินสักครู่ก่อนพูด เจ้าซ่อนอะไรไว้ที่นั่น เอาออกมาให้เราดู !ใบหน้าของเจี้ยนเฉินมืดครึ้ม “สิ่งของที่อยู่ในความครอบครองของข้า ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเจ้า”“หืมม มีการกระทำที่ผิดกฎหมายในเมืองเมื่อเร็ว ๆ นี้เจ้าต้องซ่อนของที่ขโมยมา” ผู้บัญชาการพ่นน้ำลายออกมาเป็นคำพูดราวกับว่าเขาคิดว่าเจี้ยนเฉินเป็นปีศาจเมื่อได้ยินอย่างนั้น เจี้ยนเฉินก็ค่อย ๆ ยกเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นหัวของลูกเสือขาวที่ยังคงหลับสนิท” นี่เป็นของที่ดูเหมือนจะถูกขโมยหรือ”ดวงตาของทหารพลันทอประกายทันทีเมื่อเขาเห็นลูกเสือขาว “รีบจับลูกเสือขาว แล้วรายงานไปยังท่านเจ้าเมืองในเมืองทันที ! “ทหารที่ล้อมรอบพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน พร้อมกับเตรียมอาวุธเซียนของพวกเขาเพื่อพร้อมที่จะโจมตีมือของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายผ่านอากาศและส่งลมที่กรรโชกแรงที่ทะลุผ่านหัวอกของพวกเขาก่อนที่จะกวาดมืออีกข้างหนึ่งเพื่อตอบโต้ ในการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เขาได้รวบรวมขวดนมที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมดไว้ในแหวนมิติของเขาก่อนที่จะออกจากร้านทหารส่วนใหญ่เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญ ในขณะที่ผู้บัญชาการเองก็เป็นเพียงแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ พวกเขาจะหยุดเจี้ยนเฉินได้อย่างไร ?เจี้ยนเฉินพุ่งออกมาจากร้านทันที จับลูกเสือไว้แน่น ขณะที่เขาวิ่งไปที่ประตูเมือง กระโดดข้ามจากหลังคาสู่หลังคาด้วยความเร็วไร้ที่ติ ทุกคนบนพื้นดินสามารถมองเขาด้วยความตกใจขณะที่พวกเขาคุยกัน“เร
