ฉินสามารถมองเห็นผ้าห่มดวงดาวได้อย่างชัดเจนและดวงจันทร์สีขาวสว่างลอยอยู่เหนือหัวส่องแสงลงมาบนพื้นดิน
เจี้ยนเฉินยังคงอุ้มลูกเสือขาวซึ่งกำลังหลับอยู่ขณะที่เขามองไปรอบ ๆ หลังจากยืนยันว่าปลอดภัย เขาออกจากพื้นที่ภายใต้การปกปิดของคืนที่มืดมิด
เจี้ยนเฉินรีบบินเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว เขาค้นพบแล้วว่ามีคบเพลิงส่องสว่างจากทุกทิศทุกทาง นั่นหมายความว่ากลุ่มอื่น ๆ ได้ปิดกั้นพื้นที่ทั้งหมดแล้วและต้องจ้างคนจำนวนนับไม่ถ้วนมารวมกันในป่าเพื่อค้นหาลูกเสือขาว
เมื่อรู้ว่าหุบเขาหมื่นพิษนั้นไม่ปลอดภัยอีกต่อไป เจี้ยนเฉินจึงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป เขาใช้เวลายามค่ำคืนเพื่อออกจากหุบเขา เขาเริ่มเดินทางผ่านป่าด้วยทักษะมายาพริบตา
2 ชั่วยามต่อมา เจี้ยนเฉินได้เดินทางไกลออกไปถึงชานเมืองที่เจี้ยนเฉินสามารถมองเห็นได้
เจี้ยนเฉินมาถึงกำแพงเมืองก่อนที่จะเดินไปที่กำแพงทันที ก่อนที่เขาจะปีนและแอบเข้าไปในเมืองอย่างเงียบ ๆ
เนื่องจากเป็นเวลากลางคืน เมืองจึงเงียบสงบเป็นพิเศษโดยที่ไม่มีโรงเตี๊ยมใด ๆ เปิดให้บริการ แม้แต่ถนนก็ยังหนาวเย็นว่างเปล่าและไร้ผู้คน
อุ้มลูกเสือขาวไว้แนบตัวราวกับว่าเขาลักลอบขนของบางอย่าง เจี้ยนเฉินรีบเดินไปที่โรงเตี๊ยมที่ดูสงบเงียบ กระโดดขึ้นไปที่ชั้นสาม เขาแอบเข้าทางหน้าต่างอย่างเงียบ ๆ โดยไม่ถูกค้นพบ
ภายในโรงเตี๊ยม เจี้ยนเฉินได้วางลูกเสือไว้บนเตียงแล้วนำแกนอสูรอีกแกนออกมาเพื่อฟื้นฟูพลังเซียนของเขา
