กำลังถอนหายใจด้วยสีหน้าไม่น่าดู ในตอนนี้เมื่อเขามองดูที่อาวุธเซียนของเขาเอง บนนั้นมีรูเล็ก ๆ อยู่หลายสิบรู อาวุธเซียนของเขาจะเสียหายจนทำให้เขาตกใจ บังคับให้เขาอยู่ในความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ“ความแข็งแกร่งเช่นนี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ ” ผู้อาวุโสคิดด้วยความหวาดกลัวต่อเจี้ยนเฉินหลังจากสัมผัสพื้นดิน เจี้ยนเฉินก็กระโดดขึ้นไปในอากาศในขณะที่เขาพยายามบินไปที่บรรพชนที่ลอยอยู่พร้อมกับกระบี่วายุโปรยของเขาในครั้งนี้บรรพชนไม่ได้รอที่จะป้องกันและคิดที่จะเริ่มในการรวบรวมพลังเซียนเพิ่มลงไปในอาวุธเซียนของเขา ด้วยอีกทางหนึ่งด้วยกระบี่ของเขา ปราณกระบี่ธาตุดินจำนวนมหาศาลได้พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินเพื่อจู่โจมตั้งแต่เจี้ยนเฉินลอยอยู่กลางอากาศ เขาไม่ได้วิ่งหนี เขาทำได้เพียงแต่เอาปราณกระบี่พุ่งไปข้างหน้าเท่านั้น หลังจากปะทะกัน ทำให้เกิดเสียงดังมากในขณะที่เกิดคลื่นกระแทก ส่งผลให้เจี้ยนเฉินลอยลงมาที่พื้นพร้อมกับเสียงที่ดังพอ ๆ กัน“โฮก .. โฮก ..” พยัคฆ์ขาวที่ขดตัวอยู่รอบหน้าอกของเจี้ยนเฉิน เริ่มร้องด้วยความหวาดกลัวขณะที่มันเริ่มขยับอุ้งเท้าทั้งสี่เข้าหาหน้าอกของเจี้ยนเฉิน เมื่อมันลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ มันเริ่มมองโลกภายนอกด้วยสีหน้าที่อยากรู้อยากเห็นเพื่อปกป้องพยัคฆ์ขาวที่ขดตัวอยู่รอบหน้าอกของเขา เจี้ยนเฉินเอาร่างกายกระแทกพื้นด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวจนน่าสมเพช การจู่โจมจากเซียนสวรรค์ครั้งนี้ส่งผลต่อเขาทันใดนั้นก็มีแรงกดดัน
