พวกเขาสักคน ?มนุษย์ จากทุกคนที่นี่ ข้าเชื่อใจเจ้าเท่านั้น ที่เหลือไม่น่าเชื่อถือ เจ้าจะช่วยลูกข้าหรือไม่ ? เสือได้ถามกลับมาอีกครั้งเจ้าไม่รู้จักข้า เจ้ารู้ได้ไงว่าข้าเป็นคนที่น่าไว้ใจที่สุด ? เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจกับเหตุผลที่ดูฉาบฉวยของเสือตัวนี้สัญชาตญาณ เรามีสัญชาตญาณที่หยั่งรู้ หากไม่มีมันเราจะไม่อาจรู้สึกใด ๆ ต่อผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเรา สัญชาตญาณของข้าไม่เคยผิด มันบอกข้าว่าเจ้าเป็นมนุษย์คนเดียวที่ข้าสามารถเชื่อถือได้ มนุษย์ เจ้าจะช่วยลูกข้าหรือไม่ ?
เจ้าเป็นใคร ! เจี้ยนเฉินพูดออกมาโดยแทบจะไม่ได้ขยับปาก แต่เขามั่นใจว่าเสียงของเขาต้องส่งไปยังเจ้าของเสียงนั้นอย่างแน่นอน
ข้าชื่อว่ารัมกุยเนส สัตว์อสูรด้านหน้าเจ้า เสียงที่อ่อนแรงพูด จากน้ำเสียง เจี้ยนเฉินสามารถบอกได้ว่ามันเป็นเสียงของผู้หญิง แต่ก็อ่อนแรงอย่างมาก
เมื่อได้ยินเสียงนี้ เจี้ยนเฉินก็ตกใจอย่างมากในใจ เขาไม่คิดเลยว่าเสียงที่เขาได้ยินจะเป็นเสียงของสัตว์อสูร ราวกับว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างสัตว์อสูรและมนุษย์ แต่เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าเขาเข้าใจมันได้อย่างไร
ทันใดนั้นความคิดก็แวบผ่านเข้ามา เจี้ยนเฉินก็ตะลึงงัน งั้น….เจ้าเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 ไม่ใช่ระดับ 6 ?ย้อนกลับไปยังสำนักคากัต เจียนเฉินได้อ่านหนังสือหลายเล่มที่เกี่ยวกับสัตว์อสูร เขารู้ว่ามีสัตว์อสูรระดับ 7 ระดับสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์และพูดภาษามนุษย์ได้ตามสิ่งที่มนุษย์ได้แบ่งระ
