ทางต่อไปด้วยทักษะมายาพริบตาอีกครั้งสองวันต่อมาในเมืองทหารรับจ้าง ชายที่จับตามองเจี้ยนเฉินไม่เป็นแม้แต่เงาของเจี้ยนเฉินที่กำลังศึกษาอยู่ภายใน ท้ายที่สุดแล้วคนที่มีความสามารถแบบเขาจะอยู่ได้โดยไม่ดื่มหรือกินได้ไปหลายวันเพื่อมุ่งไปที่การบ่มเพาะอย่างเดียว ดังนั้นจึงไม่มีกังวลเกี่ยวกับคนที่ติดตามมากเกินไป นอกจาหนี้ยังมีคนนับไม่ถ้วนอยู่รอบ ๆ โรงเตี้ยมทั้งกลางวันกลางคืนเช่นกัน แม้แต่แมลงวันก็ไม่อาจเล็ดรอดไปจากพวกเขาได้หากพวกเขาต้องการในช่วงเวลานั้นทหารรับจ้างจำนวนมากได้เข้ามาในโรงเตี้ยม หลังจากที่ทานอาหารแล้วก็มีคนหนึ่งได้เดินเข้ามายังห้องที่เขาจองเอาไว้“ปัง ! “ไม่นานก็ได้ยินเสียงทั้งโรงเตี้ยมในขณะที่มีคนตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว สารเลวเอ้ย เถ้าแก่ เจ้าเป็นเจ้าของโรงเตี้ยมประเภทไหนกันถึงได้มีห้องพักที่ทรุดโทรมเช่นนี้ ! มีรูเฮงซวยอยู่ที่พื้นและข้าก็ตกลงมาจากชั้น 3 ยังชั้น 2 !เมื่อได้ยินเสียงตะโกนด้วยความโกรธ คนที่เฝ้าเจี้ยนเฉินก็ตกตะลึงและตอบสนองโดยทันที วิ่งไปที่ชั้นสองทันทีที่ห้องของเจี้ยนเฉิน พวกเขาเปิดประตูออกมาและเห็นมีชายคนหนึ่งกำลังก่นด่าอยู่ที่พื้นอย่างรุนแรง บนเพดานมีรูกว้างเพียงครึ่งเมตรไม่ได้การแล้ว เขาหนีไปได้ ! ทุกคนเริ่มใบหน้าซีดเซียว พวกเขารีบไปบอกคนอื่นก่อนที่จะออกเดินทางเพื่อตามหาเขาไม่นานหลังจากนั้น ข่าวที่เจี้ยนเฉินหายไปอย่างกะทันหันก็เข้าหูตระกูลเจียเต๋อและผู้อาวุโสของตระกู
