ิงเสื้อคลุมสีฟ้ายิ้ม “พี่สิบห้าชมเกินไปแล้ว”“หญิงเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ มันผ่านมา 50 ปีแล้ว เจ้าดูสวยขึ้นกว่าแต่ก่อนเสียอีก ” หญิงวัยกลางคนพูดขณะที่นางมองด้วยสายตาที่ตกตะลึง“ฮ่าฮ่า,สุดยอดเซียนพิณ หญิงเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ หญิงงามที่ทำให้ดวงจันอับอาย และสามารถทำให้นกและอสูรหลงใหล นางฟ้าแห่งทวีปเทียนหยวนที่งดงามหาที่เปรียบไม่ได้ คำพูดเพียงคำเดียวดอกไม้นับร้อยยังต้องอับอาย” ผู้อาวุโสคนหนึ่งหัวเราะเมื่อได้ยินอย่างนี้ คนอื่น ๆ ก็ยิ้มเล็กน้อยขณะที่พวกเขาเริ่มยกย่องนางเช่นกัน“หญิงเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ ? เซียนพิณ ? เป็นไปได้หรือไม่ที่ผู้หญิงคนนี้เป็นหญิงเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์คนคนเดียวกับที่คุณหนูรองของตระกูลเทียนฉินพูดถึง ? ” เจี้ยนเฉินคิดอย่างตกใจเมื่อเขามองผู้หญิงที่น่าทึ่งพร้อมกับคลื่นความรู้สึกต่าง ๆ ไหลผ่านจิตใจ
เจ้าของโรงเตี๊ยมกลัวคำพูดของเจี้ยนเฉิน เขาจัดการให้ราชาอยู่ที่นี่ด้วยความยากลำบาก เขาจะปล่อยให้เจี้ยนเฉินไปอย่างง่ายดายได้อย่างไร ? จากนั้นเขาก็เห็นด้วยกับคำขอของเจี้ยนเฉินทันทีและให้คนที่ได้รับการว่าจ้างบางคนปิดล้อมพื้นที่ทั้งหมดสำหรับเจี้ยนเฉินเพื่อที่จะไม่มีใครสามารถเข้าไปรบกวนเขาได้ แม้แต่เซียนสวรรค์ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป เพราะที่นี่คือเมืองทหารรับจ้าง หมายความว่าไม่มีใครกล้าตอบโต้
ภายในในห้องของตัวเอง เจี้ยนเฉินได้ทุ่มเทความพยายามทั้งหมดเพื่อทำความเข้าใจทักษะมายาพริบตา แม้ว
