ับจ้างออกมาพบกับเจี้ยนเฉินก่อนที่จะขอให้เขาออกมาด้วยความเคารพเจี้ยนเฉินติดตามชายคนนั้นไปที่ตลาดใกล้กับอาคารที่เหมือนพระราชวังซึ่งเขาพบกับชายหนุ่มวัยกลางคนที่มีสายตาเด็ดเดี่ยวรอคอยเขาอยู่“เจี้ยนเฉินผู้มีเกียรติ ข้า ผู้อาวุโสเฟิงได้รับคำสั่งให้นำทางเจ้า โปรดติดตามข้ามา” ชายวัยกลางคนพูดด้วยความเคารพขณะที่พาเจี้ยนเฉินไปที่ประตูมิติ“เจี้ยนเฉิน เจ้าต้องเดินทางผ่านประตูมิตินี้เพื่อไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ผู้อาวุโสอีกคนกำลังรอเจ้าอยู่” ชายคนนั้นพูดเจี้ยนเฉินขอบคุณและก้าวผ่านประตูมิติ เจี้ยนเฉินมีความเข้าใจดีเกี่ยวกับเมืองทหารรับจ้าง ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินว่าเขาต้องเดินทางผ่านประตูมิติ เขาไม่พบว่ามันแปลกอีกต่อไปเพราะเขาคุ้นเคยกับมันแล้วหลังจากแสงไฟกระพริบ เจี้ยนเฉินเดินทางมาถึงอีกด้านหนึ่งของประตูมิติ มันเป็นสวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้หอม ข้างหน้า 50 เมตร ผู้อาวุโสสวมเสื้อสีขาวสองคนกำลังนั่งเล่นหมากล้อมอยู่ที่นั่นเจี้ยนเฉินรู้จักผู้อาวุโสทั้งสองคน หนึ่งในนั้นคือผู้อาวุโสที่มอบป้ายให้ทุกคนในตอนแรกและเป็นผู้ตัดสินรอบชิงชนะเลิศ สมาชิกอีกคนคือผู้อาวุโสที่ทำความสะอาดคลังอาวุธเมื่อมองไปรอบ ๆ เจี้ยนเฉินก็รู้ว่าเขากำลังยืนอยู่ในสวนดอกไม้ซึ่งมีผีเสื้อนับไม่ถ้วนบินวนไปมา สถานที่นี้ดูเหมือนราวกับว่าเป็นสวรรค์ที่หายากบนโลก นอกเหนือจากผู้อาวุโสทั้งสองคน ไม่มีคนอื่นอยู่รอบ ๆเจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าควรทำอะไรดังนั้นเขาจึงเ
