เขาจับยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเขาด้วยกำลังทั้งหมดและตะโกนว่า “เจี้ยนเฉิน ! เจ้าไม่สามารถทำร้ายข้าได้ในขณะที่ข้าใส่ชุดเกราะธาตุแสง อย่าเปลืองพลังงานเลย ! ช้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังทำสิ่งนี้อย่างไร ข้ารู้แค่ว่าเจ้าจะไม่สามารถทำมันไว้ได้นาน เพียงแค่รอจนกว่าพลังงานของเจ้าจะหมด เจ้าต้องพ่ายแพ้ ! “ราวกับว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ยินเสียงคำรามของซาร์เอี้ย เขายังคงปิดเปลือกตาในขณะที่นิ้วของเขากระตุก บนนิ้วนั้นแสงปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าสามารถมองเห็นได้ชัดเจนก่อนที่มันจะถูกยิงตรงไปยังซาร์เอี้ยในขณะที่การเคลื่อนไหวของซาร์เอี้ยถูกจำกัด เขาบังคับให้ตัวเองรั้งยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎไว้เพื่อต้านทานการโจมตี ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเคลื่อนไหวอะไรได้และทำได้เพียงจ้องมองเมื่อปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าพุ่งเข้ามาใกล้เขาซาร์เอี้ยรู้สึกหวาดกลัวเมื่อเห็นปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้า แม้ว่าเขาจะมีความเชื่อมั่นในชุดเกราะธาตุแสงและความแข็งแกร่งของเขาในฐานะเซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 ซึ่งมีทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเมื่อตอนที่ปราณกระบี่สร้างความเสียหายให้กับอาวุธเซียนของคารากา เป็นครั้งแรกที่ซาร์เอี้ยรู้สึกสงสัยในใจ พลังป้องกันของชุดเกราะธาตุแสงจะถูกปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าทำลายได้หรือไม่ ?แม้ในขณะที่ซาร์เอี้ยตกอยู่ในภวังค์ความคิดชั่วครู่หนึ่ง ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าก็ยังคงมุ่งหน้าเข้ามา มันบินตรงไปที่หน้าอกของเขาชุดเกราะเริ่มมีรูขยายขึ
