ข้าออกจากบ้านเพื่อเดินทางไปทั่วทวีปเป็นเวลาร้อยปี และสิ่งเดียวที่ข้าได้คือทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีขั้นสูง เมื่อไหร่ที่ข้าจะได้รับทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์กับเขาบ้าง ? ” ผู้อาวุโสผมขาวพึมพำกับตัวเองในขณะที่จ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความอิจฉา เขาก็เป็นเซียนสวรรค์เช่นกัน“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นสถานที่ในตำนานที่กล่าวกันว่าเป็นบ้านของเซียนผู้คุมกฎ ข้าสาบานเลยว่าข้าได้ยินข่าวลือที่ว่าที่นั่นมีทักษะการต่อสู้ระดับเซียน แต่ข้าไม่รู้ว่ามันจริงหรือไม่ น่าเสียดายที่ชั่วชีวิตนี้ข้าคงไม่มีโอกาสได้เข้าไป” เซียนสวรรค์อีกคนถอนหายใจ……..เจี้ยนเฉินและซาร์เอี้ยทั้งคู่เดินผ่านประตูมิติพร้อมด้วยแสงที่เจิดจ้าขณะที่พวกเขาจากไป ขณะที่กำลังออกจากสังเวียน เขาเห็นผู้อาวุโสที่ไว้ผมมวยสูงยืนยิ้มอยู่ห่างจากเขาเพียง 5 เมตร ดูเหมือนว่าเขารอเจี้ยนเฉินมาซักพักแล้วผู้อาวุโสในชุดผ้าไหมอย่างดีจ้องเจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้ม ” เจี้ยนเฉิน ขอแสดงความยินดีที่ได้เป็นราชาแห่งทหารรับจ้าง ข้าจะพาเจ้าไปรับรางวัล ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์และวิธีบ่มเพาะ ตามข้ามา“ผู้อาวุโสโปรดนำทางข้าด้วย ” เจี้ยนเฉินยกมือคารวะและเดินตามผู้อาวุโสไปยังคลังอาวุธระหว่างทางผู้อาวุโสพูดอย่างสงบ “เจี้ยนเฉิน รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการเป็นราชาแห่งทหารรับจ้างคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ
