่งไว้ต่ำเกินไป กระบี่จึงสามารถทำได้แต่ทิ้งความเสียหายเพียงเล็กน้อยไว้เบื้องหลังซาร์เอี้ยไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่กระบี่วายุโปรยที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อจึงผลักเขาถอยหลังกลับไปสองสามก้าวด้วยกำลังจำนวนมาก ทันทีที่เขาเห็นแสงสีเงิน ริ้วรอยใบหน้าของเขาหย่อนลงอย่างตกใจทันทีขณะที่เขาร้องออกมาว่า เป็นไปได้อย่างไร ? เจ้า … เจ้าใช้อะไรโจมตีข้า ? “เนื่องจากความพยายามของเจี้ยนเฉิน กระบี่วายุโปรยจึงบินไปด้วยความเร็วและไปในทิศทางที่ทำให้ซาร์เอี้ยไม่สามารถสังเกตเห็นได้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าอะไรที่โจมตีเขาเจี้ยนเฉินไม่สนใจเสียงร้องของซาร์เอี้ย เขาปิดตาของเขาลงอย่างช้า ๆ เพื่อสัมผัสกับกระบี่วายุโปรย การใช้จิตวิญญาณของเขาเพื่อควบคุมกระบี่วายุโปรย เขาและกระบี่บรรลุถึงสภาพจิตใจที่ประสานกลมกลืนกัน เขาคือกระบี่และกระบี่คือตัวเขา สิ่งมีชีวิตทั้งสองกลายเป็นหนึ่งเดียวกันเช่นเดียวกับที่เจี้ยนเฉินเจาะลึกเข้าไปในจิตใจ จิตวิญญาณกระบี่สีม่วง-ฟ้าภายในจุดตันเถียนของเขาก็เริ่มสั่นไหว หินหลากสีเริ่มสั่นราวกับว่ามันมีความสุขมากเหมือนเด็กที่กำลังตื่นเต้น” ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง …”เสียงกึกก้องดังสนั่นในขณะที่ร่างของซาร์เอี้ยยังคงสั่นไหวอย่างแปลกประหลาด ในทุกย่างก้าวที่เขาพยายามเดินไป เขาถูกผลักกลับไปทำให้เขาเดินโซเซไปในทิศทางใหม่ในแต่ละวินาทีหลายต่อหลายครั้ง เขากำลังจะล้มลงกับพื้น เห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ในส
