ะไรกัน..” ซาร์เอี้ยจ้องเขม็งไปที่เจี้ยนเฉินซึ่งไม่ไหวติง เขาไม่รู้ว่าเขาพูดคำเหล่านี้มากี่ครั้งแล้ว แต่ก็ไม่มีใครบอกเขาในสิ่งที่เขาอยากรู้ได้ว่าเจี้ยนเฉินกำลังทำอะไรอยู่นอกสังเวียน ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตกใจขณะที่พวกเขามองดูสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าพวกเขา สิ่งที่พวกเขาเห็นได้ก็คือเจี้ยนเฉินที่นิ่งเงียบซึ่งดูเหมือนรูปปั้นหินและซาร์เอี้ยซึ่งอยู่ห่างออกไป 20 เมตรโดยที่ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเขาแทงลึกลงไปในพื้นดิน มือของเขากำยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎไว้แน่นในขณะที่ประกายไฟกระพริบบนชุดเกราะของเขาฉากที่แปลกประหลาดนี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจว่าเกิดอะไรขึ้นและสถานการณ์กำลังเป็นอย่างไร
ในตอนที่หมิงตงเห็นยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎในมือของซาร์เอี้ยจากด้านนอก ใบหน้าของเขาก็เริ่มตื่นตระหนก ” ช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะมียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ ความลับของเขาถูกซ่อนอย่างชาญฉลาดจนกระทั่งถึงตอนนี้ สิ่งนี้จะเป็นปัญหาว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถเอาชนะเขาได้หรือไม่”
วินาทีต่อมาคู่ต่อสู้สองคนไม่ได้พูดอะไรกันอีก พวกเขารอให้การแข่งขันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ1 ชั่วยามผ่านไป ซาร์เอี้ยก็ยังไม่เคลื่อนไหว เจี้ยนเฉินคิดไปว่าการแข่งขันยังไม่เริ่มขึ้น เขาไม่ได้ยินเสียงประกาศ แต่เวลาที่เขารอก็นานเกินไป เขามาที่นี่ในตอนเช้าและตอนนี้ก็เกือบเที่ยงแล้วดวงอาทิตย์ที่ร้อนโชติช่วงนั้นอยู่สูงในท้องฟ้าและแสงสีทองที่ร้อนระอุก็สอดส่องลงมาทั่วทั้งพื้นท
