ี่ยาวเปล่งแสงสีขาวสว่างออกมาทำให้ดูเหมือนราวกับว่ามันเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์“ไปตายซะ ! ” คาซด้าเฟยคำรามขณะที่เขาบินไปหาหมิงตงพร้อมด้วยกระบี่ที่แกว่งไปมาอย่างรุนแรงหมิงตงหัวเราะและหยิบกระบี่สีฟ้าออกมาก่อนที่จะหายไปจากสายตา ภายในพริบตา เขาบินไปยังคาซด้าเฟยและราวกับว่ากระบี่ของเขากลมกลืนไปกับสายลม มันพุ่งเข้าหาเอวของคาซด้าเฟยด้วยแสงสีฟ้า ทิ้งบาดแผลที่ดูโหดร้ายไว้เบื้องหลังหมิงตงเร็วมากอย่างไม่น่าเชื่อ คาซด้าเฟยเองยังตามไม่ทัน เมื่อคาซด้าเฟยรู้สึกถึงบาดแผลที่เอว เขาก็เห็นแค่มือของเขาที่เปียกโชกไปด้วยเลือดของตัวเองด้วยการแสดงออกที่น่าเกลียด คาซด้าเฟยพยายามคิดว่าเขาโดนทำร้ายตอนไหน เขาเพิ่งดูถูกและขู่หมิงตงว่าหมิงตงจะไม่ได้ออกจากสังเวียนในสภาพที่มีชีวิต เขาจึงไม่คิดว่าในการปะทะกันครั้งแรก เขาเองที่เป็นฝ่ายบาดเจ็บ นี่เป็นความอัปยศที่เขาไม่อาจทนไหว“เจ้าเด็กเหลือขอ เจ้าต้องตาย ! ” คาซด้าเฟยจ้องมองอย่างโหดเหี้ยมก่อนที่แสงสีขาวนวลจะส่องออกมาจากบาดแผลของเขาในเวลาเดียวกันกับที่เขาพูด ทำให้แผลของเขาได้รับการรักษาอย่างรวดเร็วหมิงตงเยาะเย้ยด้วยความรังเกียจ “ข้าได้ยินมาว่าผู้บ่มเพาะที่มีพลังเซียนธาตุแสงฆ่าไม่ตายและถูกเรียกว่าเป็นอมตะ วันนี้เราจะเห็นว่าเจ้าเป็นอมตะอย่างไร” หลังจากพูดจบหมิงตงจึงบินไปที่คาซด้าเฟยและหายตัวไปในวินาทีถัดมา“ช่างรวดเร็วเสียจริง ! ““สวรรค์โปรด สำหรับความเร็วขนาดนั้น เขาเป็นเซ