ินรู้สึกหนาวสั่นเจี้ยนเฉินแอบรู้สึกแปลกใจบางอย่างในใจ นี่จะเป็นการระเบิดครั้งแรกของหลาย ๆ คน แต่เขาไม่ได้คิดว่าอาวุธเซียนของนางจะสามารถทำให้เขารู้สึกหนาวสั่นได้ แม้เขาจะตกใจแต่เขาก็ไม่ได้ขาดสติ เขาดึงกระบี่วายุโปรยออกมาเพื่อโจมตีกริช“ติ๊ง ! ” สามารถได้ยินเสียงดังกราวจากโลหะเมื่อกริชของจื่อปะทะกับกระบี่ของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตามกระบี่ของเจี้ยนเฉินก็เริ่มได้รับการเคลือบที่เย็นจัด เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับว่าเขาถูกเปลือยกายอยู่ในโลกน้ำแข็งและหิมะเมื่อดูด้วยความตกใจ เจี้ยนเฉินก็ตระหนักได้ว่าเขาประเมินจื่อต่ำเกินไป ในขณะที่อาวุธเซียนของพวกเขาปะทะกัน กระบี่ของเขาก็เหมือนโดนผลึกน้ำแข็ง“นี่เป็นวรยุทธ์การป้องกันตัวแบบใดที่มีผลเช่นนี้ ? ” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเองแต่จากนั้น จื่อก็โจมตีเป็นครั้งที่สองและสามเนื่องจากกริชของนางพร้อมที่จะทะลุหัวใจของเจี้ยนเฉินกระบี่ของเจี้ยนเฉินชนกับกริชทั้งสองครั้ง แต่ละครั้งกระบี่วายุโปรยจะหนาขึ้นด้วยน้ำค้างแข็ง ความเย็นยะเยือกทำให้แขนของแข็งขึ้นอย่างเหนียวแน่นจนเกือบเหมือนกับว่ามันแช่แข็งกระแสเลือดที่แขนของเขา“วรยุทธ์ของนางค่อนข้างแปลก ยิ่งสู้นานเท่าไหร่ข้าก็ยิ่งเสียเปรียบ ข้าต้องยุติการต่อสู้ให้เร็วที่สุด ! ” เจี้ยนเฉินใช้ความคิด เขาโบกมือ กระบี่วายุโปรยก็กระแทกลงไปกับพื้นทำให้น้ำค้างแข็งบนพื้นแตกกระจาย ทันทีที่เจี้ยนเฉินขยับแขนพื้นที่ทั้งหมดก็ถูกปกคลุมไปด้วยภาพสะ
