งเป็นรูปปั้นน้ำแข็งเจี้ยนเฉินดูสงบมาก เขาเฝ้าดูนางอยู่พักหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าจื่อเป็นคู่ต่อสู้ที่ไร้ความปราณี ด้วยการจ้องมองที่เย็นชา นางจะไม่ยอมให้คู่ต่อสู้ของนางมีชีวิตอยู่ต่อไป และเจี้ยนเฉินก็จะไม่มีผลต่างไปจากคนอื่นเริ่มได้ ! เสียงผู้อาวุโสร้องผ่านม่านพลัง ในเวลาไม่นานจื่อก็หายตัวไปเป็นแสงสีดำในขณะที่นางพุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉินพร้อมด้วยกริชของนางที่ส่องแสงในขณะที่มันเล็งเป้าแทงไปที่หัวใจของเขา ในเวลาเดียวกัน ความรู้สึกแปลก ๆ และเย็นยะเยือกก็พุ่งพล่านมาจากกริช ทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกหนาวสั่นเจี้ยนเฉินแอบรู้สึกแปลกใจบางอย่างในใจ นี่จะเป็นการระเบิดครั้งแรกของหลาย ๆ คน แต่เขาไม่ได้คิดว่าอาวุธเซียนของนางจะสามารถทำให้เขารู้สึกหนาวสั่นได้ แม้เขาจะตกใจแต่เขาก็ไม่ได้ขาดสติ เขาดึงกระบี่วายุโปรยออกมาเพื่อโจมตีกริช“ติ๊ง ! ” สามารถได้ยินเสียงดังกราวจากโลหะเมื่อกริชของจื่อปะทะกับกระบี่ของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตามกระบี่ของเจี้ยนเฉินก็เริ่มได้รับการเคลือบที่เย็นจัด เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับว่าเขาถูกเปลือยกายอยู่ในโลกน้ำแข็งและหิมะเมื่อดูด้วยความตกใจ เจี้ยนเฉินก็ตระหนักได้ว่าเขาประเมินจื่อต่ำเกินไป ในขณะที่อาวุธเซียนของพวกเขาปะทะกัน กระบี่ของเขาก็เหมือนโดนผลึกน้ำแข็ง“นี่เป็นวรยุทธ์การป้องกันตัวแบบใดที่มีผลเช่นนี้ ? ” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเองแต่จากนั้น จื่อก็โจมตีเป็นครั้งที่สองและสามเนื่องจากกริชของนา
