ียนสวรรค์ก็หวาดกลัว” เจี้ยนเฉินคิด
เมื่อได้ยินเสียงดังโวยยายภายในห้องของเจี้ยนเฉิน หมิงตงก็เดินเข้ามาในห้องและมองดูเจี้ยนเฉิน “ข้าได้ยินเสียงดังเอะอะในห้อง พวกเขาเป็นใคร ? “
“พวกเขามาจากตระกูลเจียเต๋อ” เจี้ยนเฉินตอบอย่างใจเย็น
หมิงตงตระหนักได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เขารู้ว่าเจี้ยนเฉินฆ่าเจียเต๋อหวูคังและยึดครองยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเขา เมื่อหมิงตงได้ยินว่าพวกเขามาจากตระกูลเจียเต๋อ ไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายใด ๆ
“เจี้ยนเฉิน เจ้าต้องการความช่วยเหลือหรือไม่ ? ข้าเรียกท่านลุงเทียนออกมาช่วยได้” หมิงตงพูด
เจี้ยนเฉินส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ไม่จำเป็น นี่คือเมืองทหารรับจ้าง พวกเขาไม่กล้าโจมตีข้าที่นี่ มิฉะนั้นพวกเขาคงพยายามทำก่อนหน้านี้แล้วโดยไม่พยายามข่มขู่ข้า”
หมิงตงสีหน้าที่ว่างเปล่า “ข้าเกือบลืมไปแล้วว่าที่นี่ห้ามใช้ความรุนแรง” เมื่อหันไปมองผู้อาวุโสตระกูลเจียเต๋อทั้งสอง เขาพูดด้วยความสัตย์ซื่อว่า “ผู้อาวุโส เจ้าควรจะไป การรั้งอยู่ที่นี่ก็จะไม่ทำอะไรได้มาก นอกจากจะเสียเวลา”
ผู้อาวุโสทั้งสองเกือบเสียชีวิตจากความโกรธเนื่องจากคำตอบของเขา ขณะที่แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธ พวกเขาไม่มีทางระบายความโกรธของพวกเขา เพราะพวกเขาไม่กล้าทำอะไรในเมือง
“เจ้าทั้งสองคน ข้าเป็นคนฆ่าเจียเต๋อหวูคังและเอายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเขาไป สิ่งที่เจ้าอยากรู้ ตอนนี้เจ้าก็รู้แล้ว เจ้าคงต้องจากไป” เจี้ยนเฉินพูดราวกับว่าเขาเป็น
