ไปที่ประตู หลังจากที่ทุกคนจากไปมีเพียง 200 คนที่เหลืออยู่
เจี้ยนเฉินจบลงด้วยการเป็นคนที่ได้รับความสนใจมากที่สุดเพราะเสื้อผ้าของเขายังไม่บุบสลาย ทุกคนมีรูปร่างที่แย่และเสื้อผ้าของพวกเขาก็ไม่ได้ปกปิดร่างกายส่วนใหญ่ หลายคนไม่มีแม้แต่เข็มขัดมิติสักเส้นเดียวและใช้กระเป๋าถือสิ่งของ
จากกลุ่มนี้ พวกเขาส่วนใหญ่เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด ในขณะที่มีเพียงไม่กี่สิบคนที่ยังคงอยู่ในโลกนี้
เจี้ยนเฉินมองรอบ ๆ ตัวเองจากคน 200 คนที่นี่เขาไม่รู้จักใครเลย ไม่เห็นแม้แต่หมิงตงหรือฉินเซียว
“ดูเหมือนว่าพวกเราทุกคนถูกพาออกไปข้างนอก” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง
คนสองร้อยคนยังคงเดินไปหาผู้อาวุโสและคนแรกก็เริ่มนำป้ายออกจากเข็มขัดมิติของเขาเพื่อแสดงต่อผู้อาวุโส
ผู้อาวุโสกวาดตามองผลรวมแล้วพูดว่า “5 ป้าย การยืนยันเสร็จสมบูรณ์”
ทันใดนั้นผู้อาวุโสก็หยิบพู่กันออกมาแล้วเขียนหมายเลขห้าลงบนกระดาษก่อนที่จะคำรามออกมา “แจ้งชื่อของเจ้า ! “
“เหลียงเต๋อจง ! ” ผู้แข่งขันพูดด้วยความเคารพ
” เจ้าอาจได้ไปต่อ” ผู้อาวุโสเขียนชื่อของเหลียงเต๋อจง
ผู้อาวุโสคนที่สามหยิบป้ายสีดำออกไป
ผู้อาวุโสทั้งสามทำงานคู่ขนานกันไป คนหนึ่งจะตรวจสอบว่าป้ายเป็นจริงหรือไม่ ในขณะที่คนที่สองเขียนชื่อและจำนวนป้ายของพวกเขาส่วนคนที่สามรวบรวมป้าย
ผู้แข่งขันรายที่สองมาที่โต๊ะและวางป้าย 3 อันลงบนโต๊ะ
“3 ป้าย, การยืนยันเสร็จสมบูรณ์” ผู้อาวุโสคนแรกพูด
ทันใดนั้นผู้อาว
