หน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นละออง ในขณะที่เขาจับเข้าที่ไหล่ของฉินเซียว “เฮ้ น้องฉินเซียว! ยังจำข้าได้หรือไม่ ? “
ฉินเซียวหันไปมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นและสกปรกของหมิงตง แต่ความสกปรกไม่ได้ซ่อนอะไรจากฉินเซียว ดวงตาของเขาจำใบหน้าของหมิงตงได้อย่างรวดเร็วและเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจก่อนที่จะตะโกนดัง ๆ ด้วยความประหลาดใจ “หมิง..หมิงตง ! เจ้าไม่ได้บอกพวกเราว่า เจ้าจะไม่เข้าร่วมในงานชุมนุมของกลุ่มทหารรับจ้างมิใช่หรือ ? เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร ? “
หมิงตงหัวเราะ “ข้าไม่ได้วางแผน แต่ก็มีใครบางคนกำลังตามหาข้า ดังนั้นข้าจึงเข้ามา”
” มีคนกำลังตามหาเจ้าอยู่หรือ ? ใคร ? ” ฉินเซียวพูดด้วยความสับสน
” เรื่องมันยาว รอให้เราหาที่ว่างได้ก่อนเราค่อยคุยกัน มา ฉินเซียว ให้ข้าแนะนำเจ้ากับทุกคน หมิงตงคว้าบนดาบไฟที่กวัดแกว่งของตู่กูเฟิงและดึงไปที่เขาว่า “น้องฉินเซียว นี้เป็นสมาชิกใหม่ล่าสุดของกลุ่มของเรา ตู่กูเฟิง จากนี้ไปเขาจะเป็นพี่น้องของเรา”
ฉินเซียวถอยหลังกลับไปครู่หนึ่งก่อนที่จะกลับมาใช้ท่าทีที่ตรงไปตรงมาอย่างรวดเร็วและทักทายตู่กูเฟิงอย่างกระตือรือร้น ตู่กูเฟิงตอบด้วยรอยยิ้ม
ฉินเจว๋ที่เพิ่งผลักคนอื่นออกจากด้านหลังได้ฟังการสนทนาทั้งหมดด้วยท่าทางที่ไม่เชื่อ เขาไม่กล้าเชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน แต่เขาไม่เห็นตู่กูเฟิงพูดอะไรขัดแย้งและตอบกลับฉินเซียวด้วยรอยยิ้ม ในท้ายที่สุดฉินเจว๋เลือกที่จะยอมรับสิ่งนี้ว่าเป็นความจริง
