ทุกอย่างที่ข้าได้รับจะมอบให้เจ้า ข้าไม่ได้อยู่ในตระกูลตู่กูอีกต่อไป ดังนั้นความสำเร็จของข้าจะไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา”
เจี้ยนเฉินส่ายหัว” นั่นไม่จำเป็น ตราบใดที่เจ้าทำสำเร็จด้วยตัวเอง รางวัลก็จะเป็นของเจ้า ตู่กูเฟิง ข้าเจี้ยนเฉินชื่นชมเจ้าในฐานะลูกผู้ชาย ในอนาคต เจ้าจะเป็นพี่น้องของพวกเราทุกคน ข้าหวังว่าทุกคนจะซื่อสัตย์ต่อกัน และเราจะสามารถทำงานร่วมกันได้”
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ตู่กูเฟิงก็เริ่มรู้สึกถึงอารมณ์ ขณะที่เสียงของเขาเริ่มสั่นเทาในขณะที่เขาพูดว่า ดี ข้าจะเป็นสหายของเจ้าและจะไม่อนุญาตให้ใครทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อพวกเรา ไม่อย่างนั้นใครก็ตามที่พยายามจะไม่รอดพ้นจากเงื้อมมือของข้า” ตู่กูเฟิงพูดอย่างกล้าหาญ จากช่วงเวลานี้ในที่สุดหัวใจที่เต็มใจด้วยความภาคภูมิใจของตู่กูเฟิงก็ยอมรับเจี้ยนเฉินทั้งใจ
” ฮ่าฮ่า ข้าไม่คิดว่าเราจะได้สหายเพิ่มขึ้นอีกคนจากที่นี่ ตู่กูเฟิง ข้าชื่อว่าหมิงตง เจ้าสามารถเรียกข้าเช่นนั้นได้ ความผิดก่อนหน้านี้ที่ข้าอาจจะพูดไป ได้โปรดอย่าถือสาพวกมัน ข้าหมิงตงต้องการขออภัยในสิ่งเหล่านี้ด้วย” หมิงตงก็ชื่นชมในบุคลิกของตู่กูเฟิง และยิ้มให้เขาอย่างสดใส
ตู่กูเฟิงอดไม่ได้ที่จะมีแต่รอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้าของเขา ขณะที่กุมมือลงบนไหล่ของหมิงตง จากนี้ต่อไปข้าจะเรียกเจ้าว่าหมิงตง วันนี้เป็นวันที่โชคดีสำหรับข้าที่ได้เจออัจฉริยะที่โดดเด่น 2 คนและกลายเป็นสหายของพวกเขา เจ้าสองคนอายุ
