นพลังก็เริ่มจางหายไปอย่างรวดเร็วก่อนที่จะหายไปอย่างสมบูรณ์ด้วยการบิดข้อมือของเขา กระบี่ของเจี้ยนเฉินก็ตัดคอของชิเซียงกรานออกไป ก่อนที่เลือดจะพุ่งออกมา ในเวลาเดียวกันเจี้ยนเฉินก็รีบคว้าไปที่แหวนมิติของชิเซียงกรานและเก็บสมบัติผนึกภูเขาไว้ที่ตัวเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะพุ่งไปหาเจียเต๋อหวูคังเพื่อต่อสู้กับเขาก่อนหน้านี้เจี้ยนเฉินมองว่าเจียเต๋อหวูคังและตู่กูเฟิงเป็นศัตรูของเขา สำหรับคนที่เป็นศัตรูของเขา เจี้ยนเฉินก็ไม่มีความเมตตาใด ๆ ยิ่งไปกว่านั้นเจี้ยนเฉินต้องการแผ่นกระดาษทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ที่อยู่ในมือของพวกเขาเมื่อเห็นเจี้ยนเฉินบินเข้ามาหา ใบหน้าของเจียเต๋อหวูคังก็ดูน่าเกลียดอย่างมาก ย้อนกลับไปที่ตอนที่พวกเขาได้แข่งกันเก็บหน้ากระดาษ เขาไม่คิดเลยว่าเจี้ยนเฉินเป็นคู่ต่อสู้แม้แต่น้อย แต่เพราะว่าเจี้ยนเฉินได้ทำลายม่านพลังของชิเซียงกรานได้ง่าย ๆ เขาก็อดรู้ไม่ได้ว่าหัวใจของเขากำลังถูกโจมตีอย่างรุนแรง ตอนนี้เขาไม่อาจคิดอย่างไร้เดียงสาแล้วว่าม่านพลังจะสามารถป้องกันเขาจากทุกภยันตรายที่กล้ำกรายเข้ามาได้เจียเต๋อหวูคังกระโดดถอยออกมาอย่างรุนแรงขณะที่เขาควงดาบเพลิงฟันเข้าใส่เจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินรู้ดีว่าถึงยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่พุ่งเข้ามาหาเขา เขาหลบมันออกไปได้อย่างง่ายดายและโจมตีด้วยแสงสีม่วง-ฟ้าที่อยู่บนกระบี่วายุโปรยของเขาจนกระทบเข้ากับม่านพลังของเจียเต๋อหวูคังโดยไม่อะไรหยุดมันได้ ม่านพลั
