อาจทำอะไรได้นอกจากหลบออกไปเพราะเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินสามารถโจมตีและทำลายอาวุธเซียนของเขาได้ แม้ในขณะที่เขาหลบเขาก็ยังคงถูกกระบี่ของเจี้ยนเฉินโจมตีหลายครั้งและเกือบถูกแทงอีกด้วย สุดท้ายเขาก็ถูกฆ่าตายและทำให้เจี้ยนเฉินได้ไล่ตามตู่กูเฟิงต่อไปได้อย่างไม่ลังเล
เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินบินเข้ามาหา ใบหน้าของเจียเต๋อหวูคังก็ดูน่าเกลียดอย่างมาก ย้อนกลับไปที่ตอนที่พวกเขาได้แข่งกันเก็บหน้ากระดาษ เขาไม่คิดเลยว่าเจี้ยนเฉินเป็นคู่ต่อสู้แม้แต่น้อย แต่เพราะว่าเจี้ยนเฉินได้ทำลายม่านพลังของชิเซียงกรานได้ง่าย ๆ เขาก็อดรู้ไม่ได้ว่าหัวใจของเขากำลังถูกโจมตีอย่างรุนแรง ตอนนี้เขาไม่อาจคิดอย่างไร้เดียงสาแล้วว่าม่านพลังจะสามารถป้องกันเขาจากทุกภยันตรายที่กล้ำกรายเข้ามาได้
เจียเต๋อหวูคังกระโดดถอยออกมาอย่างรุนแรงขณะที่เขาควงดาบเพลิงฟันเข้าใส่เจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินรู้ดีว่าถึงยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่พุ่งเข้ามาหาเขา เขาหลบมันออกไปได้อย่างง่ายดายและโจมตีด้วยแสงสีม่วง-ฟ้าที่อยู่บนกระบี่วายุโปรยของเขาจนกระทบเข้ากับม่านพลังของเจียเต๋อหวูคังโดยไม่อะไรหยุดมันได้ ม่านพลังก็กลายเป็นรูเล็ก ๆ เมื่อสัมผัสกับกระบี่ของเจี้ยนเฉิน จากนั้นเจียเต๋อหวูคังก็ถูกแทงโดยไม่มีปัญหาใด ๆเมื่อเห็นว่าม่านพลังของเขาไม่มีพลังมากพอที่จะป้องกันได้แม้แต่การโจมตีเดียว เม็ดเหงื่อมากมายเริ่มปรากฏอยู่บนหน้าผากของเจียเต๋อหวูคังขณะที่ใบหน้าของเขาซีดเซียว เขากระโดดถ
