ละมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างตกใจกระบี่วายุโปรยของเจี้ยนเฉินฟันออกมาอย่างต่อเนื่องอย่างเต็มที่ทุกกระบี่ไปยังชายที่เข้ามาขวางทาง จากการโจมตีของเขา ชายคนั้นไม่อาจทำอะไรได้นอกจากหลบออกไปเพราะเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินสามารถโจมตีและทำลายอาวุธเซียนของเขาได้ แม้ในขณะที่เขาหลบเขาก็ยังคงถูกกระบี่ของเจี้ยนเฉินโจมตีหลายครั้งและเกือบถูกแทงอีกด้วย สุดท้ายเขาก็ถูกฆ่าตายและทำให้เจี้ยนเฉินได้ไล่ตามตู่กูเฟิงต่อไปได้อย่างไม่ลังเล
ตอนนี้เจี้ยนเฉินได้แต่ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้า ไม่ว่ามันจะสำเร็จหรือล้มเหลว มันก็เป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาทำได้ เพราะว่ามันเป็นการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาสามารถใช้ได้
เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินพุ่งเข้ามา ชิเซียงกรานยิ้มออกมาอย่างดีใจเต็มใบหน้าของเขา ด้วยม่านพลังของเขาแม้กระทั่งยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎก็ไม่อาจทำลายม่านพลังของเขาได้ นั้นหมายความว่าเจี้ยนเฉินก็ไม่อาจทำมันได้เช่นกัน การโจมตีของเจี้ยนเฉินไม่ใช่สิ่งที่ชิเซียงกรานจำเป็นต้องสนใจ แม้ว่าจะเล็งแผ่นกระดาษที่อยู่ในมือของเจี้ยนเฉิน แต่เขาก็รู้ดีว่านี่เป็นสิ่งที่ดีมาก ๆ ชิเซียงกรานจับสมบัติผนึกภูเขาแน่นและรอให้เจี้ยนเฉินเข้ามาใกล้ และจะปามันเหมือนกับก้อนหินเพื่อให้มันชนเข้ากับหัวของเจี้ยนเฉิน
เมื่อกระบี่วายุโปรยสัมผัสกับม่านพลังของชิเซียงกราน ภายใต้ความคาดหวังของเจี้ยนเฉิน ม่านพลังก็ถูกทะลวงโดยไม่เกิดเสียงและกระบี่ก็แทงเข้าไ
