งสือที่กระพือเปิดมือ 4 มือพร้อมใจกันคว้าออกไปก่อนที่มันจะตกลงบนพื้น ด้วยความหวังว่าจะเอามันไปได้ก่อนคนอื่น ๆเทียนมู่หลิงไม่ได้เคบลื่อนไหวและสะบัดข้อมือของนางทำให้แส้ที่กำลังพุ่งกลับมาตวัดเขาหาชายทั้ง 4 คนที่ลอยอยู่บนกากาศและในเวลาเดียวกันหัวของแส้ก็พุ่งไปหาหนังสือในขณะนั้น ชายทั้ง 4 คนต่างก็ฟาดไปยังแส้ด้วยอาวุธของพวกเขา แม้ว่าแส้จะเป็นยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ แต่ก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีของยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎทั้ง 4 ได้และถูกบังคับให้ลอยกลับไป ชายทั้ง 4 ที่มาถึงหนังสือแล้วต่างก็ยื่นมือคว้าออกไป มือแต่ละข้างต่างก็จับไปที่ด้านหนึ่งของหนังสือและพยายามดึงเข้าหาตัว“ปืด ! “สันหนังสือคลายออกทันทีและทำให้หน้ากระดาษของหนังสือหลายแผ่นปลิวไปบนอากาศ เมื่อรวมกับพลังโจมตีจากแส้ก่อนหน้านี้แล้ว กระดาษทุกแผ่นก็ปลิวอยู่บนอากาศมือทั้ง 4 คู่ลอยวูบวาบไปบนอากาศขณะที่พวกเขาเก็บหน้าหนังสือที่กระจัดกระจาย ในขณะนั้นเจี้ยนเฉินก็ปรากฏตัวพร้อมกับแสงสีเงิน เมื่อเห็นหน้ากระดาษเขาก็คว้าจับมันด้วยความเร็วสูงก่อนที่จะรับมาได้แผ่นหนึ่งตู่กูเฟิงคว้าไปได้ 2 แผ่น พอเขาจะคว้าอีกครั้งก็มีมือปรากฏมาต่อหน้าสายตาของเขา คนคนนี้คือเจี้ยนเฉินที่คว้าแผ่นกระดาษไว้ภายใต้สายตาของเขาตู่กูเฟิงตกตะลึงทันที่ก่อนจะปะทุความโกรธพร้อมกับแสงที่เล็ดลอดออกจากสายตาของเขาหลังจากการต่อสู้เล็ก ๆ สำหรับแผ่นกระดาษ หนังสือเล่มนี้ก็ถูกแบ่งโดยคนทั้ง 6 อย่างรวดเร
