อยู่ข้าง ๆ ไม่ว่าประตูหินนี้จะพังหรือไม่ขึ้นอยู่กับท่านแล้ว หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่ทรงเสน่ห์ขณะที่นางยิ้มไปให้ทุกคน จากนั้นก็เดินไปหาเจี้ยนเฉิน นางมองเขาด้วยรอยยิ้มอย่างลุ่มหลงว่า น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าอยากลองหรือไม่ ?
เจี้ยนเฉินส่ายหัวพร้อมกับรอยยิ้มอย่างขมขื่น ข้าไม่มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎ ดังนั้นการโจมตีของข้าต้องอ่อนแรงมาก พื้นที่เหล่านี้ก็ไม่กว้าง ข้ากลัวว่าจะไปขัดขวางคนที่มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎเอาได้ ข้าจะไม่รบกวนคนอื่น ๆทันทีที่เจี้ยนเฉินพูดจบ เสียงคำรามของสัตว์อสูรขนาดใหญ่ก็ลอยเข้ามาให้ทุกคนในถ้ำได้ยินนั่นสิงโตอัสนีม่วงและเสียงฝีเท้าที่กำลังเข้ามา บ้าเอ้ย พวกเขากล้าที่จะวิ่งมาที่นี่ ! พวกเขากำลังพาสิงโตเข้ามา ! ทุกคนลงมือกันเถอะ ! ฉินจี๋ตะโกนโดยไม่มีการลังเล ตู่กูเฟิง, เจียเต๋อหวูคัง, ชิเซียงกราน, ฉินจี๋และเทียนมู่หลิงล้วนไปยืนอยู่หน้าประตูหิน พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะโจมตี ทันใดนั้นก็มีม่านพลังปรากฏขึ้นและปกคลุมคนที่อยู่ด้านในสิ่งนี้ทำให้เจี้ยนเฉินตกตะลึง เขาไม่คิดว่าคนเหล่านี้ที่ครอบครองยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎต่างก็มีม่านพลังจากเซียนผู้คุมกฏของพวกเขา ทันใดนั้นเขาก็หันกลับไปมองยังหญิงสาวชุดเหลือง เขาเห็นนางยืนห่างออกไป 10 เมตรพร้อมกับเหนี่ยวคันธนูของนางออกมา ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวของนางคือนางไม่มีม่านพลัง แต่เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่านางไม่มีความช่วยเหลือจากเซียนผู้คุมกฏหรือนางไม่ได้ใช้ในขณะน
