เขาด้านหน้าของทุกคน มีก้อนหินก่อนหนึ่งได้ขวางกันเส้นทางของพวกเขาบัดซบเอ้ย ใครมันไม่ดูตาม้าตาเรือไปแตะต้องกลไกเข้า ? มันทำให้หินขวางทางพวกเรา ! ? เจียเต๋อหวูคังตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
ฟัน ! บริเวณใกล้กับหัวใจของอสรพิษวิญญาณบินจนเกิดแผลยาวกว่า 1 เมตร ขณะที่ฉินจี๋จะพุ่งไปโจมตีอีกครั้งและเปิดแผลให้กว้างขึ้นอีก
อสรพิษวิญญาณบินกรีดร้องออกมาจนเสียดหูขณะที่เหวี่ยงร่างกายของมันอย่างรุนแรง ในวินาทีต่อมาหางของอสรพิษฟาดเข้าใส่ม่านพลังของฉินจี๋
แม้ว่าฉินจี๋จะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร แต่ผลจากการกระแทกก็เพียงพอที่จะทำให้เขากระเด็นออกไป
ในขณะที่เขาลอยออกไป ดวงตาของเฉินจี๋ก็เบิกกว้างในทันใด เวลานั้นราวกับโลกกำลังแตกสลายเขาก็มองเห็นแสงพร่าเบลอสีฟ้าสีม่วงผ่านหมอกพิษ
“โอ้ว ! “
ในเวลาต่อมาเสียงที่ร้องครวญครางจากอสรพิษวิญญาณบินได้ยินออกมา ภายในหมอกพิษ ไม่มีใครสามารถมองเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น แต่พวกเขาก็รู้ว่าสึกว่ามีบางอย่างที่กระแทกพื้นอย่างดัง
อสรพิษวิญญาณบินยังคงฟาดลำตัวจากความเจ็บปวดพร้อมกับส่งเสียงร้อง ภายในหมอกพิษเริ่มปั่นป่วน ราวจนมองเห็นเงาร่างได้อย่างลาง ๆเจี้ยนเฉินที่โชกเลือดพุ่งออกมาจากหมอกพิษอย่างรวดเร็วโดยส่วนใหญ่ของเสื้อผ้าของเขาละลายเพราะพิษและพิษสีเขียวบางส่วนยังติดอยู่กับร่างกายของเขามีเพียงหญิงสาวชุดเหลืองเท่านั้นที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเขาและเนื่องจากมีหมอกพิษคลุมทั่วร่างกาย ไม่มีใครมองเห็นเ