กัน เจี้ยนเฉินพูดอย่างสงบ แม้ว่าเขาจะกลัวที่จะถูกโจมตีด้วยยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎเหล่านั้น แต่เขาก็ไม่ได้แสดงมันออกมา
เด็กหนุ่มมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างดูถูกก่อนที่จะหันไปถามหญิงสาวและพูดอย่างภูมิใจว่า ข้าชื่อ เจียเต๋อหวูคัง ภายในโลกรกร้างแห่งนี้ ชื่อของเจียเต๋อหวูคังเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับทุกคนในฐานะห้าจอมยุทธ
เจี้ยนเฉินที่ถูกเจียเต๋อหวูคังเย้ยหยันและหัวเราะอย่างเย็นชา งั้นเจ้าก็เป็นเจียเต๋อหวูคัง เจ้าก็ไม่ได้มีอะไรมาก หากว่าเจ้าไม่ได้มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเจ้า เจ้ายังไม่มีค่าพอที่จะทำให้ข้าฆ่าเจ้าด้วยซ้ำ
เจ้า ! เจ้ารนหาที่ตาย ! คำพูดของเจี้ยนเฉินทำให้เจียเต๋อหวูคังโกรธทันที เขาถือยุทธภัณฑ์ของเขาพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน แต่ก่อนที่เขาจะไปได้ไกลก็มียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎอีกอันยื่นขวางเขา ทำให้เขาหยุดทันที
หญิงสาวได้เหนี่ยวธนูสุริยันจันทราอีกครั้งและได้เล็งมาที่เขาแล้ว
ใบหน้าของเจียเต๋อหวูคังซีดอยู่พักแวบหนึ่ง ในขณะที่พวกเขาทั้งสองมียุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎเหมือนกัน หากแต่คันศรนั้นได้เปรียบในการต่อสู้ระยะไกล หากว่าเขาถูกอีกครั้งแม้ว่าเขาจะใช้ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎป้องกัน แรงกระแทกก็ยังคงส่งเขาลอยกลับไปและบังคับให้เขาต้องเป็นฝ่ายตั้งรับแต่ฝ่ายเดียว สำหรับเขา การพ่ายแพ้ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ เขาจะกลายเป็นผู้แพ้อย่างแน่นอนเรื่องจากลูกศรสีทองนั้นเร็วเป็นอย่างมาก เกินกว่าที่เขาจะหลบได้ เจียเต๋อหวูคังจึงตกอยู่ในสถาน
