ื้นที่นั้น
หยุนเจิ้งเฝ้าดูเจี้ยนเฉินหายไปอย่างช้า ๆ ด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะกระพริบตา เจี้ยนเฉินได้สังหารเซียนปฐพีไป 2 คน สิ่งเช่นนี้จะฝังลึกอยู่ในใจของเขาจนวันตาย“อ๊ะ เขาจะใช่อัจฉริยะที่ทุกคนกล่าวขานหรือไม่ ? ” หยุนเจิ้งถอนหายใจก่อนที่จะวิ่งตามเจี้ยนเฉินไปทั้งสองกลับไปยังถ้ำ ร่างที่เปื้อนเลือดของหยุนเจิ้งดึงดูดความสนใจของทุกคน สหายของหยุนเจิ้ง ศิษย์พี่อันยืนขึ้นด้วยสีหน้าโกรธแค้น “หยุนเจิ้ง ใครทำร้ายเจ้า ? บอกข้ามา ข้าจะไปจัดการพวกมันเอง ! “เมื่อเห็นว่าศิษย์พี่อันเป็นห่วงมาก หยุนเจิ้งจึงฉีกยิ้ม ” ข้าแค่โชคร้าย ตอนที่ข้าออกไปล่าสัตว์ ข้าไปเจอเซียนปฐพี 2 คน แต่โชคดีที่น้องเจี้ยนเฉินเข้ามาช่วยและฆ่าพวกเขาทั้งสองคน”เมื่อได้ยินเรื่องราวจากหยุนเจิ้ง ฉินเซียวซึ่งอยู่ใกล้ ๆ จ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าประหลาดใจก่อนที่จะสงสัยในคำเล่า “เจี้ยนเฉิน สิ่งที่เขาพูดจริงหรือไม่ ? เจ้าจัดการเซียนปฐพี 2 คนได้ด้วยตัวเองรึ ? ” ฉินเซียวพูดด้วยน้ำเสียงที่คาดหวังฉิวเจว๋ที่นั่งใกล้ ๆ หูกระดิกเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้เปิดตาเจี้ยนเฉินพยักหน้าแต่ไม่ตอบสนองฉินเซียวมองด้วยความประหลาดใจเมื่อเขาพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “เจี้ยนเฉิน เจ้าก้าวหน้าอย่างน่าทึ่งในระยะเวลาอันสั้นได้อย่างไร ? ตอนแรกที่เราต่อสู้กันครั้งแรก ข้ารู้ว่าเจ้าน่าทึ่ง แต่ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะสามารถฆ่าเซียนปฐพีถึง 2 คนได้อย่างง่ายดาย ! ““นั่นเป็นเพราะในช
