ตอนที่ 308: หยุนเจิ้งตกตะลึง
เวลาผ่านไป กลุ่มของเจี้ยนเฉินพักแรมอยู่ในถ้ำเป็นเวลา 7 วัน ในเวลานั้น เจี้ยนเฉิน, ศิษย์พี่อันและหยุนเจิ้งยังคงพูดคุยกันอย่างมีอัธยาศัยดี หญิงสาวชุดเหลืองไม่ค่อยพูด แม้กระทั่งตอนนี้เจี้ยนเฉินก็ยังไม่รู้ชื่อของนางอาการบาดเจ็บของฉินเซียวค่อยดีขึ้นอย่างช้า ๆ มันเริ่มตกสะเก็ด หากใช้โอสถต่อไปอีก 10 วัน เขาคงจะเดินได้ ส่วนอาการบาดเจ็บของฉินเจว๋ก็ดีขึ้นมากจนเขามีกำลังมากพอที่จะต่อสู้ ด้วยความแข็งแกร่งของเขามันจะใช้เวลาอีกสองสามวันสำหรับเขาในการรักษาแผลให้หายดีภายในถ้ำมืด ไฟที่ลุกไหม้อย่างไม่หยุดหย่อนลุกโชน ทางด้านข้างเจี้ยนเฉินที่นั่งอยู่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและมองไปรอบ ๆ ห้อง ฉินเจว๋,หญิงสาวและศิษย์พี่อันต่างนั่งอยู่ในท่านั่งสมาธิและฉินเซียวยังคงนอนอยู่บนเปลหามโดยที่ดวงตาของเขาปิดอยู่ในท่านอน มีเพียงหยุนเจิ้งที่ไม่ได้อยู่ในถ้ำเจี้ยนเฉินจุดเปลวไฟอีกครั้งก่อนที่จะเดินออกจากถ้ำ ไม่นานหลังจากที่เขาจากไป หญิงสาวชุดเหลืองก็ลืมตา นางสำรวจรอบ ๆ จากนั้นนางจึงหลับตาและทำสมาธิอีกครั้งเมื่อมาถึงทางเข้าถ้ำ เจี้ยนเฉินเริ่มสูดอากาศบริสุทธิ์จากโลกภายนอกก่อนที่จะหลับตาอย่างมีความสุข การระบายอากาศภายในถ้ำนั้นไม่ค่อยดีนัก ทำให้อากาศข้างในถ้ำร้อนอบอ้าว ทุกคนข้างในจึงรู้สึกอึดอัดเขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง เขาปีนลงไปตามทางลาดของภูเขาเพื่อเดินสำรวจ เนื่องจากเขาต้องปกป้องฉินเซียว เขาจึ
