ลึงงัน นางไม่เข้าใจว่าเจี้ยนเฉินสามารถหายดีจากอาการบาดเจ็บของเขาในระยะเวลาอันสั้นได้อย่างไร“เฮ้ เจ้าทึ่ม เจ้าหายเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร ? ” หญิงสาวถามจากข้างหลังด้วยความโกรธ ดวงตาที่สดใสของนางเต็มไปด้วยความอยากรู้ขณะที่จ้องมองเขา“ข้ามีโอสถดี” เจี้ยนเฉินไม่ต้องการที่จะตอบคำถาม แต่การหลีกเลี่ยงคำถามนั้นจะทำให้หญิงสาวยืนหยัดในการค้นหาความลับของเขามากยิ่งขึ้น เพื่อขจัดคำถามและข้อสงสัยของนาง เขาจะต้องคิดอย่างรอบคอบด้วยเหตุผลหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็เดินไกลออกไปและเกือบจะพ้นสายตาของหญิงสาวเมื่อเห็นด้านหลังของเจี้ยนเฉิน หญิงสาวรู้สึกไม่แน่ใจเล็กน้อย หลังจากกัดริมฝีปากล่าง นางจึงตะโกนออกมาดัง ๆ “หยุดอยู่ตรงนั้น เจ้าทึ่ม เจ้าจะไปไหน ? “นางรีบวิ่งตามเจี้ยนเฉินไป เขาไม่หันหลังมามองนางเลย เขาพูดอย่างใจเย็นว่า “ทำไมเจ้าถึงตามข้า ? ““ห๊า ใครตามเจ้าล่ะ” หญิงสาวกะพริบตา ” เจ้าฆ่าผู้เชี่ยวชาญของตระกูลชิไป 2 คน ดังนั้นจึงไม่มีทางที่พวกเขาจะปล่อยเจ้าไป ชิเซียงกรานมีม่านพลังป้องกันและสมบัติผนึกภูเขา เจ้าคงไม่สามารถสู้กับเขาได้ ถ้าเจ้าไม่อยู่กับข้า เจ้าจะไม่มีทางมีชีวิตรอดหากชิเซียงกรานจับตัวเจ้า”“เจ้าต่างหากคือคนที่กลัว” เจี้ยนเฉินกล่าวหญิงสาวหรี่ตา “ข้าไม่กลัวอะไร เจ้าทึ่ม อย่าพูดโกหกอีก ไม่เช่นนั้นข้าจะทุบเจ้าเป็นชิ้น ๆ ““หากไม่ใช่เพราะคันธนู เจ้าก็คงสู้ข้าไม่ได้ และถึงแม้เจ้าจะมีคันธนู เจ้าก็จะไม่สามา
