หยันเมื่อเห็น “เจ้าคือเซียนปฐพีคนแรกที่ไม่ได้ตายจากผนึกสมบัติภูเขา จงภูมิใจในความสำเร็จนั้น ดูเหมือนว่าผนึกภูเขาจะทำให้เจ้าบาดเจ็บสาหัส เช่นนั้นข้าขอใช้ผนึกภูเขาอีกครั้งเพื่อจบชีวิตของเจ้า เซียนปฐพีคงไม่สามารถทนการถูกตีครั้งที่สองได้ ถึงอย่างนั้นเจ้าก็ไม่ควรเสียใจกับการตายในครั้งนี้”เจี้ยนเฉินหรี่ตาลง เมื่อได้รับบทเรียนแล้ว เขาก็เริ่มถอยหลังอย่างรวดเร็วผนึกสมบัติภูเขาขยายใหญ่ขึ้นทันทีก่อนที่จะพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน ความกดดันที่ท่วมท้นจากผนึกภูเขาเกือบจะทำให้เจี้ยนเฉินหายใจไม่ออก หลังจากถูกผนึกภูเขาทุบ 1 ครั้ง เจี้ยนเฉินก็เข้าใจทันทีว่าผนึกภูเขาประหลาดนี้แข็งแกร่งแค่ไหน หากเขาถูกทุบอีกครั้งมันจะจบชีวิตของเขา แม้ว่าเขาจะไม่ตายทันที เขาก็คงเหลือลมหายใจเพียงไม่กี่อึดใจ“ให้ตายสิ มันเป็นวัตถุชนิดใด ทำไมมันถึงแข็งแกร่งมาก ? และทำไมข้าไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย” เจี้ยนเฉินสาปแช่งเมื่อเขามองดูผนึกภูเขาขนาดใหญ่ที่พุ่งมาหาเขา แม้ตอนที่เขาอยู่ในหอหนังสือของสำนักคากัต เขาไม่เคยเห็นข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยผนึกสมบัติภูเขาบินด้วยความเร็วสูง และด้วยอาการบาดเจ็บของเจี้ยนเฉิน เขาจึงไม่สามารถวิ่งได้เร็วเหมือนเมื่อก่อน นี่หมายความว่าเขาจะไม่สามารถเอาชนะผนึกภูเขาได้ ตอนนี้เมื่อเขาเหลือบมองกลับไป ผนึกภูเขาก็เข้ามาใกล้เขาอย่างรวดเร็ว“วูช วูช วูช ! “ทันใดนั้นก็มีเสียงของไฟจำนวนมากในขณะที่ลูกศรสีทอง