ุ่งหญ้าไปได้และมาพบเข้ากับรอยเท้าของคนจำนวนมาก เจี้ยนเฉินมองไปตามรอยเท้าและคาดคะเนว่ากลุ่มนี้ต้องมีคนประมาณ 100 คนและไม่ใช่กลุ่มเล็ก ๆ
เจี้ยนเฉินตามรอยของพวกเขาไปมาถึงเทือกเขาที่ลาดชัน เทือกเขาแห้งแล้งและไม่มีแม้แต่ต้นหญ้า ยอดเขาดูาเหมือนกับดาบที่กระจายออกไปในท้องฟ้าสีคราม และมันดูอันตรายมากที่จะปีนขึ้นไป
เจี้ยนเฉินตรวจสอบดูร่องรอยอีกครั้ง และเริ่มปีนขึ้นไปบนเทือกเขา ในตอนที่เขาเริ่มปีน เจี้ยนเฉินก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ดังขึ้นมาราง ๆ จากที่ไกล ๆ
เจี้ยนเฉินสำรวจดูรอบ ๆ บริเวณและเห็นที่พักอาศัยหลายหลังในภูเขา แต่เขาก็ไม่เห็นว่าการต่อสู้เกิดขึ้นที่ไหน เสียงดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ ทำให้ยากมากที่จะบอกมาเสียงนั้นมาจากที่ไหน
เจี้ยนเฉินตั้งใจสังเกตสิ่งที่อยู่รอบ ๆ เขาต่อ ในที่สุด สายตาของเขาก็หยุดไปที่ยอดเขาสูง 50 เมตร เจี้ยนเฉินกระโจนไปที่นั่นทันที
ที่ยอดเขา เจี้ยนเฉินเห็นคนกลุ่มใหญ่ที่กำลังต่อสู้กันอยู่ห่างออกไป 5 กิโลเมตร ที่ด้านหน้าของกลุ่มหนึ่ง มีชายสวมเสื้อฟ้าผู้หนึ่งกำลังเคลื่อนไหวในกลุ่มศัตรูอย่างรวดเร็วจนแม้แต่ศัตรูก็แตะต้องเสื้อของเขาไม่ได้ แต่ละการโจมตีของเขาก็ทำให้ศัตรูล้มตายไปทีละคน
สายตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายหลายครั้งในขณะที่เขาดูคนพวกนั้นกำลังต่อสู้กันอยู่ ชายผู้นั้นดูเหมือนจะเป็นเซียนปฐพีธาตุลมกำลังฆ่าเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษหลายร้อยคนอย่างสบาย ๆ
การต่อสู้ดำเนินไปสักพักจนกระทั่
