าง
เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนถูกกักขังและเหมือนกับว่าพายุพยายามที่จะดึงร่างของเขาออกไปทุกทิศทุกทางเหมือนว่ามันพยายามพัดเขาลอยขึ้นไปในอากาศ
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็ยึดอยู่ที่พื้นและไม่ขยับเขยื้อนจากจุดนั้นเลย แม้ว่าเขากำลังเจอแรงดูดจากพายุ แต่เจี้ยนเฉินก็บังคับให้ตัวเองอยู่กับที่ ถ้าขาใดขาหนึ่งของเขาลอยขึ้นไป ร่างทั้งร่างของเขาต้องถูกส่งขึ้นไปบนท้องฟ้าแน่
กระบี่ของชายคนนี้ส่องแสงออกมา กระบี่ยังคงชี้ขึ้นไปบนฟ้า แล้วเขาก็ตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง “ระบำวายุ ! “
หลังจากที่สิ้นเสียงสั่ง พายุก็พัดเร็วขึ้น มันเหมือนกับว่าสายลมเป็นกระบี่ที่กำลังเฉือนร่างของเจี้ยนเฉิน เสื้อผ้าของเขาถูกเฉือนขาดออก และร่างของเขาก็มีรอยเฉือนเล็ก ๆ เต็มไปหมด เลือดเริ่มไหลออกมาจากร่างของเขาและพุ่งไปในอากาศ
ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเคร่งเครียดขึ้น ในขณะที่เขาเห็นบาดแผลปรากฏขึ้นมา ความแข็งแกร่งของชายคนนี้เหนือกว่าที่เขาคาดเอาไว้ พูดได้ว่าชายคนนี้เป็นเซียนปฐพีที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาจนถึงตอนนี้
“ฮ่าห์ ! ” ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินก็คำรามขึ้นไปในท้องฟ้าด้วยเสียงอันดังที่ทุกคนที่อยู่ในรัศมี 10 ไมล์ต้องได้ยิน พลังเซียนระเบิดออกมาจากร่างของเขา เขาออกแรงที่ขาอย่างมากแล้วเขาก็บินออกมาจากพายุอย่างเร็วจนพื้นด้านล่างของเขาแตกกระจาย เขาชี้กระบี่วายุโปรยที่เป็นประกายไปที่ชายผู้นั้น
สีหน้าของชายผู้นั้นดูหวาดกลัวขึ้นมา เขาไม่คิดว่าเจี้ย
