จมตีไปที่พวกเขา
คนที่ได้รับบาดเจ็บที่ต่อสู้เคียงข้างกับพวกเขามาก็กระตุกไปก่อนที่จะล้มลงไปบนพื้นหลังจากที่ถูกโจมตี
“เจ้า เจ้าทำแบบนี้ได้อย่างไร…” คนหนึ่งที่ถูกแทงเข้าที่หัวใจมองไปที่ชายอีกคนอย่างไม่อยากจะเชื่อทันที
“เจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไปแล้ว เจ้าคงจะอยู่ในโลกนี้ได้อีกไม่นานหรอก ข้าก็แค่ช่วยทำให้มันเร็วขึ้นเพื่อที่เจ้าจะไม่ต้องทุกข์ทนเท่านั้นเอง” หนึ่งในนั้นพูดออกมา
“เจ้า…เจ้าต้องได้รับกรรมจากสิ่งนี้!” ในขณะที่เขาพูดออกไป เขาก็ล้มลงตายบนพื้น
หลังจากนั้น คนที่เหลือรอดอยู่ก็เอาป้ายจากคนที่ตายแล้วออกจากที่นั่นไป
ในตอนที่กลุ่มชายเหล่านี้กำลังจะจากไป ชายหนุ่มในชุดขาวจู่ ๆ ก็ปรากฎขึ้นมาจากที่ไหนก็ไม่รู้และมาขวางทางของพวกเขาเอาไว้ คนผู้นี้คือเจี้ยนเฉิน
“พี่ชาย ทำไมพวกเจ้าช่างไร้ปราณีนัก เพื่อที่จะเอาป้ายแค่ไม่กี่ป้าย เจ้าถึงกับฆ่าสหายที่ร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเจ้าได้” เจี้ยนเฉินพูดออกมาอย่างสงบด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความรู้สึกในนั้น
“เจ้าเป็นใครกัน ! ” เมื่อได้เห็นเจี้ยนเฉินปรากฏตัวขึ้นมา ทุกคนก็ตื่นตัวทันทีก่อนที่จะเอาอาวุธเซียนของพวกเขาออกมา ในขณะที่พวกเขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยสายตาดุดัน
“คนที่จะฆ่าพวกเจ้า” เจี้ยนเฉินยกมือของเขาขึ้นทันทีในขณะที่ปรารณกระบี่ยาว 2 ฟุตก็พุ่งออกมาจากนิ้วของเขา ในพริบตา เขาก็บินไปที่ชายคนนั้นและฟันไปที่คอของเขา
บางคนในกลุ่มเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศ
